Mantra 20
Sukta 9.107
उताहं नक्तमुत सोम ते दिवा सख्याय बभ्र ऊधनि । घृणा तपन्तमति सूर्यं परः शकुना इव पप्तिम ॥
उ॒ताहं नक्त॑मु॒त सो॑म ते॒ दिवा॑ स॒ख्याय॑ बभ्र॒ ऊध॑नि । घृ॒णा तप॑न्त॒मति॒ सूर्यं॑ प॒रः श॑कु॒ना इ॑व पप्तिम ॥
utā́haṃ náktam utá sóma te divā́ sakhyā́ya babhro ū́dhani | ghṛṇā́ tápantam áti sū́ryaṃ paráḥ śakunā́ iva paptimá ||
And I, by night and by day, O Soma, for your friendship, take my place on the dusky foundation; yet I would fly beyond, past the sun that burns with heat, like birds on their far flight.
उ॒त । अ॒हम् । नक्त॑म् । उ॒त । सो॒म॒ । ते॒ । दिवा॑ । स॒ख्याय॑ । ब॒भ्रो॒ इति॑ । ऊध॑नि । घृ॒णा । तप॑न्तम् । अति॑ । सूर्य॑म् । प॒रः । श॒कु॒नाःऽइ॑व । प॒प्ति॒म॒ ॥उत । अहम् । नक्तम् । उत । सोम । ते । दिवा । सख्याय । बभ्रो इति । ऊधनि । घृणा । तपन्तम् । अति । सूर्यम् । परः । शकुनाःइव । पप्तिम ॥uta | aham | naktam | uta | soma | te | divā | sakhyāya | babhro iti | ūdhani | ghṛṇā | tapantam | ati | sūryam | paraḥ | śakunāḥ-iva | paptima