Mantra 5
Sukta 7.97
तमा नो अर्कममृताय जुष्टमिमे धासुरमृतासः पुराजाः । शुचिक्रन्दं यजतं पस्त्यानां बृहस्पतिमनर्वाणं हुवेम ॥
तमा नो॑ अ॒र्कम॒मृता॑य॒ जुष्ट॑मि॒मे धा॑सुर॒मृता॑सः पुरा॒जाः । शुचि॑क्रन्दं यज॒तं प॒स्त्या॑नां॒ बृह॒स्पति॑मन॒र्वाणं॑ हुवेम ॥
tám ā́ no arkáṃ amṛ́tāya júṣṭam imé dhā́sur amṛ́tāsaḥ purājā́ḥ | śúcikrandam yajatáṃ pastyā́nāṃ bṛ́haspátim anárvāṇaṃ huvema ||
Him we call—Bṛhaspati, untiring—this hymn well-pleasing to the Immortal; these givers, the ancient-born immortals, support it. The pure-crying, the adorable one of the dwelling-places, we invoke.
तम् । आ । नः॒ । अ॒र्कम् । अ॒मृता॑य । जुष्ट॑म् । इ॒मे । धा॒सुः॒ । अ॒मृता॑सः । पु॒रा॒ऽजाः । शुचि॑ऽक्रन्दम् । य॒ज॒तम् । प॒स्त्या॑नाम् । बृह॒स्पति॑म् । अ॒न॒र्वाण॑म् । हु॒वे॒म॒ ॥तम् । आ । नः । अर्कम् । अमृताय । जुष्टम् । इमे । धासुः । अमृतासः । पुराजाः । शुचिक्रन्दम् । यजतम् । पस्त्यानाम् । बृहस्पतिम् । अनर्वाणम् । हुवेम ॥tam | ā | naḥ | arkam | amṛtāya | juṣṭam | ime | dhāsuḥ | amṛtāsaḥ | purājāḥ | śuci-krandam | yajatam | pastyānām | bṛhaspatim | anarvāṇam | huvema