Sukta 6.61
इयं शुष्मेभिर्बिसखा इवारुजत्सानु गिरीणां तविषेभिरूर्मिभिः । पारावतघ्नीमवसे सुवृक्तिभिः सरस्वतीमा विवासेम धीतिभिः ॥
इ॒यं शुष्मे॑भिर्बिस॒खा इ॑वारुज॒त्सानु॑ गिरी॒णां त॑वि॒षेभि॑रू॒र्मिभि॑: । पा॒रा॒व॒त॒घ्नीमव॑से सुवृ॒क्तिभि॒: सर॑स्वती॒मा वि॑वासेम धी॒तिभि॑: ॥
iyaṃ śuṣmebhir bisakhāḥ-ivārujat sānu girīṇāṃ taviṣebhir ūrmi-bhiḥ | pārāvata-ghnīm avase suvṛkti-bhiḥ sarasvatīm ā vivāsema dhīti-bhiḥ ||
She with her strengths broke through like one tearing up lotus-stalks; with her mighty waves she burst the ridges of the mountains. The slayer of what is ‘far-off’ (the estranging darkness), for our help—with good utterances and with inspired thoughts we would draw Sarasvatī near and make her dwell with us.
इ॒यम् । शुष्मे॑भिः । बि॒स॒खाःऽइ॑व । अ॒रु॒ज॒त् । सानु॑ । गि॒री॒णाम् । त॒वि॒षेभिः॑ । ऊ॒र्मिऽभिः॑ । पा॒रा॒व॒त॒ऽघ्नीम् । अव॑से । सु॒वृ॒क्तिऽभिः॑ । सर॑स्वतीम् । आ । वि॒वा॒से॒म॒ । धी॒तिऽभिः॑ ॥इयम् । शुष्मेभिः । बिसखाःइव । अरुजत् । सानु । गिरीणाम् । तविषेभिः । ऊर्मिभिः । पारावतघ्नीम् । अवसे । सुवृक्तिभिः । सरस्वतीम् । आ । विवासेम । धीतिभिः ॥iyam | śuṣmebhiḥ | bisakhāḥ-iva | arujat | sānu | girīṇām | taviṣebhiḥ | ūrmi-bhiḥ | pārāvata-ghnīm | avase | suvṛkti-bhiḥ | sarasvatīm | ā | vivāsema | dhīti-bhiḥ