Sukta 5.62
हिरण्यनिर्णिगयो अस्य स्थूणा वि भ्राजते दिव्यश्वाजनीव । भद्रे क्षेत्रे निमिता तिल्विले वा सनेम मध्वो अधिगर्त्यस्य ॥
हिर॑ण्यनिर्णि॒गयो॑ अस्य॒ स्थूणा॒ वि भ्रा॑जते दि॒व्य१॒॑श्वाज॑नीव । भ॒द्रे क्षेत्रे॒ निमि॑ता॒ तिल्वि॑ले वा स॒नेम॒ मध्वो॒ अधि॑गर्त्यस्य ॥
híraṇya-nirníg áyo asyá sthū́ṇā ví bhrājate divy àśvā́janīva | bhadré kṣétré ní-mitā tílvile vā sanéma mádhvo ádhi-gártyasya ||
Golden is the shining robe; of metal are his pillars—he blazes in heaven like a stable of swift horses. Set in a благ (fortunate) field, fixed in the talvila (firm base) we would win the honeyed delight of the one established in the seat—tasting the sweetness of truth in the founded consciousness.
हिर॑ण्यऽनिर्निक् । अयः॑ । अ॒स्य॒ । स्थूणा॑ । वि । भ्रा॒ज॒ते॒ । दि॒वि । अ॒श्वाज॑नीऽइव । भ॒द्रे । क्षेत्रे॑ । निऽमि॑ता । तल्वि॑ले । वा॒ । स॒नेम॑ । मध्वः॑ । अधि॑ऽगर्त्यस्य ॥हिरण्यनिर्निक् । अयः । अस्य । स्थूणा । वि । भ्राजते । दिवि । अश्वाजनीइव । भद्रे । क्षेत्रे । निमिता । तल्विले । वा । सनेम । मध्वः । अधिगर्त्यस्य ॥hiraṇya-nirnik | ayaḥ | asya | sthūṇā | vi | bhrājate | divi | aśvājanī-iva | bhadre | kṣetre | ni-mitā | talvile | vā | sanema | madhvaḥ | adhi-garytasya