Mantra 7
Sukta 4.2
यस्ते भरादन्नियते चिदन्नं निशिषन्मन्द्रमतिथिमुदीरत् । आ देवयुरिनधते दुरोणे तस्मिन्रयिर्ध्रुवो अस्तु दास्वान् ॥
यस्ते॒ भरा॒दन्नि॑यते चि॒दन्नं॑ नि॒शिष॑न्म॒न्द्रमति॑थिमु॒दीर॑त् । आ दे॑व॒युरि॒नध॑ते दुरो॒णे तस्मि॑न्र॒यिर्ध्रु॒वो अ॑स्तु॒ दास्वा॑न् ॥
yás te bharā́d anniyáte cid ánnaṃ niśíṣan mandrám atíthim udī́rat | ā́ devayúr inádhate duroṇé tásmin rayír dhruvó astu dā́svān ||
Who brings you food even when it is scarce, who seats the gladdening Guest and lifts him up—when the god-seeking one kindles you in the home, for that giver let there be a steady plenitude (rayi) that does not fail.
यः । ते॒ । भरा॑त् । अन्नि॑ऽयते । चि॒त् । अन्न॑म् । नि॒ऽशिष॑त् । म॒न्द्रम् । अति॑थिम् । उ॒त्ऽईर॑त् । आ । दे॒व॒ऽयुः । इ॒नध॑ते । दु॒रो॒णे । तस्मि॑न् । र॒यिः । ध्रु॒वः । अ॒स्तु॒ । दास्वा॑न् ॥यः । ते । भरात् । अन्नियते । चित् । अन्नम् । निशिषत् । मन्द्रम् । अतिथिम् । उत्ईरत् । आ । देवयुः । इनधते । दुरोणे । तस्मिन् । रयिः । ध्रुवः । अस्तु । दास्वान् ॥yaḥ | te | bharāt | anni-yate | cit | annam | ni-śiṣat | mandram | atithim | ut-īrat | ā | deva-yuḥ | inadhate | duroṇe | tasmin | rayiḥ | dhruvaḥ | astu | dāsvān