Mantra 7
Sukta 10.104
सहस्रवाजमभिमातिषाहं सुतेरणं मघवानं सुवृक्तिम् । उप भूषन्ति गिरो अप्रतीतमिन्द्रं नमस्या जरितुः पनन्त ॥
स॒हस्र॑वाजमभिमाति॒षाहं॑ सु॒तेर॑णं म॒घवा॑नं सुवृ॒क्तिम् । उप॑ भूषन्ति॒ गिरो॒ अप्र॑तीत॒मिन्द्रं॑ नम॒स्या ज॑रि॒तुः प॑नन्त ॥
sahásravājam abhimātiṣā́haṃ sutéraṇaṃ maghávānaṃ suvṛ́ktim | úpa bhūṣanti gíro ápratītam índraṃ namasyā́ jaritúḥ pananta ||
The hymns adorn and approach Indra—winner of a thousand plenitudes, conqueror of hostile assaults, delighting in the pressed Soma, the bounteous lord of a well-shaped word. To that irresistible one the singer’s acts of reverence go forth—so the inner speech becomes beautiful and the adversaries are overpassed.
स॒हस्र॑ऽवाजम् । अ॒भि॒मा॒ति॒ऽसह॑म् । सु॒तेऽर॑णम् । म॒घऽवा॑नम् । सु॒ऽवृ॒क्तिम् । उप॑ । भू॒ष॒न्ति॒ । गिरः॑ । अप्र॑तिऽइतम् । इन्द्र॑म् । न॒म॒स्याः । ज॒रि॒तुः । प॒न॒न्त॒ ॥सहस्रवाजम् । अभिमातिसहम् । सुतेरणम् । मघवानम् । सुवृक्तिम् । उप । भूषन्ति । गिरः । अप्रतिइतम् । इन्द्रम् । नमस्याः । जरितुः । पनन्त ॥sahasra-vājam | abhimāti-saham | sute--raṇam | magha-vānam | su-vṛktim | upa | bhūṣanti | giraḥ | aprati-itam | indram | namasyāḥ | jarituḥ | pananta