Sukta 1.184
श्रिये पूषन्निषुकृतेव देवा नासत्या वहतुं सूर्यायाः । वच्यन्ते वां ककुहा अप्सु जाता युगा जूर्णेव वरुणस्य भूरेः ॥
श्रि॒ये पू॑षन्निषु॒कृते॑व दे॒वा नास॑त्या वह॒तुं सू॒र्याया॑: । व॒च्यन्ते॑ वां ककु॒हा अ॒प्सु जा॒ता यु॒गा जू॒र्णेव॒ वरु॑णस्य॒ भूरे॑: ॥
śriyé pū́ṣann iṣukṛ́teva devā́ nā́satyā vahatúṃ sū́ryāyāḥ | vácyante vām kakuhā́ apsú jātā́ yugā́ jūrṇéva váruṇasya bhū́reḥ ||
For the sake of fullness, O Pūṣan, like a craftsman of the arrow, O gods, O Nāsatyas—(you are spoken of) as the bearers of Sūryā. Your lofty forms, born in the waters, are proclaimed—yoked ages after ages, like the well-worn (order) of Varuṇa’s vastness.
श्रि॒ये । पू॑षन् । इ॒षु॒कृता॑ऽइव । दे॒वा । नास॑त्या । व॒ह॒तुम् । सू॒र्यायाः॑ । व॒च्यन्ते॑ । वाम् । क॒कु॒हाः । अ॒प्ऽसु । जा॒ताः । यु॒गा । जू॒र्णाऽइ॑व । वरु॑णस्य । भूरेः॑ ॥श्रिये । पूषन् । इषुकृताइव । देवा । नासत्या । वहतुम् । सूर्यायाः । वच्यन्ते । वाम् । ककुहाः । अप्सु । जाताः । युगा । जूर्णाइव । वरुणस्य । भूरेः ॥śriye | pāūṣan | iṣukṛtāiva | devā | nāsatyā | vahatum | sūryāyāḥ | vacyante | vām | kakuhāḥ | ap-su | jātāḥ | yugā | jūrṇāiva | varuṇasya | bhūreḥ