Matsya Purana — Yayāti–Aṣṭaka Dialogue: Seniority
*शौनक उवाच एवं ब्रुवाणं नृपतिं ययातिम् अथाष्टकः पुनरेवान्वपृच्छत् मातामहं सर्वगुणोपपन्नं यत्र स्थितं स्वर्गलोके यथावत् //
*śaunaka uvāca evaṃ bruvāṇaṃ nṛpatiṃ yayātim athāṣṭakaḥ punarevānvapṛcchat mātāmahaṃ sarvaguṇopapannaṃ yatra sthitaṃ svargaloke yathāvat //
Śaunaka said: As King Yayāti spoke thus, Aṣṭaka again questioned him—asking, in due order, where in the heavenly world his grandfather, endowed with every virtue, was residing.
This verse does not discuss Pralaya; it frames a genealogical-heavenly inquiry, focusing on where a virtuous ancestor resides in Svarga.
By emphasizing a forebear “endowed with all virtues” and his place in heaven, it indirectly reinforces the Purāṇic ethic that righteous conduct (dharma, virtues, merit) determines posthumous destiny—an ideal for kings and householders alike.
No Vāstu/temple-architecture rule appears in this verse; its significance is narrative—establishing a question about heavenly placement tied to virtue and merit.