“कर्ण! फिर राज्यके लोभमें पड़कर तुमने शकुनिकी सलाहके अनुसार जब पाण्डवोंको दुबारा जूएके लिये बुलवाया, उस समय तुम्हारा धर्म कहाँ चला गया था? ।। यदाभिमन्युं बहवो युद्धे जघ्नुर्महारथा: । परिवार्य रणे बाल॑ क््व ते धर्मस्तदा गत:,“जब युद्धमें तुम बहुत-से महारथियोंने मिलकर बालक अभिमन्युको चारों ओरसे घेरकर मार डाला था, उस समय तुम्हारा धर्म कहाँ चला गया था?
sañjaya uvāca |
karṇa! punaḥ rājyasya lobhena patitvā tvaṃ śakuneḥ mantrānusāreṇa yadā pāṇḍavān punar api dyūtāya āhvayāḥ, tadā te dharmaḥ kva gataḥ? ||
yadābhimanyum bahavo yuddhe jaghnur mahārathāḥ |
parivārya raṇe bālaṃ kva te dharmas tadā gataḥ ||
Sanjaya said: “Karna! When, driven again by greed for the kingdom, you summoned the Pandavas back to the dice-game on Shakuni’s counsel—where had your sense of dharma gone then? And when, in battle, many great chariot-warriors surrounded the boy Abhimanyu and killed him—where was your dharma at that time?”
संजय उवाच