Uttarā-vilāpaḥ and Kṛṣṇasya satya-vacanenābhi-mañyu-jasyābhijīvanam
Uttarā’s Lament and the Revival of Abhimanyu’s Son by Krishna’s Truth-Act
सापि बाष्पकलां वाचं निगृह्याश्रूणि चैव ह,दृष्टवा गोविन्दमायान्तं कृपणं पर्यदेवयत् । यह सुनकर उत्तराने अपने आँसुओंको रोककर रोना बंद कर दिया और अपने सारे शरीरको वस्त्रोंसे ढक लिया। श्रीकृष्णके प्रति उसकी भगवदबुद्धि थी; इसलिये उन्हें आते देख वह तपस्विनी बाला व्यथित हृदयसे करुणविलाप करती हुई गद्गद-कण्ठसे इस प्रकार बोली--
sāpi bāṣpakalāṃ vācaṃ nigṛhyāśrūṇi caiva ha, dṛṣṭvā govindam āyāntaṃ kṛpaṇaṃ paryadevayat |
Vaiśampāyana said: She too restrained her voice, breaking with tears, and held back her weeping; yet on seeing Govinda approach, she lamented piteously.
वैशम्पायन उवाच