Sukta 3
स वरुणः सायमग्निर्भवति स मित्रो भवति प्रातरुद्यन्। स सविता भूत्वान्तरिक्षेण याति स इन्द्रो भूत्वा तपति मध्यतो दिवं तस्य देवस्य। क्रुद्धस्यैतदागो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति । उद् वेपय रोहित प्र क्षिणीहि ब्रह्मज्यस्य प्रति मुञ्च पाशान्
sá váruṇaḥ sāyám agnír bhávati sá mítró bhávati prātár udyán | sá savitā́ bhūtvā́ntárikṣeṇa yāti sá índró bhūtvā́ tapati madhyató dívam tásya devásya | kruddhásyaitád ā́go yá eváṃ vidvā́ṃsaṃ brāhmaṇáṃ jinā́ti | úd vepaya rohita prá kṣiṇīhi brahmajyásya práti muñca pāśā́n
He becomes Varuṇa; in the evening he becomes Agni; rising in the morning he becomes Mitra. Having become Savitar he fares through the mid-air; having become Indra he burns from the midst of heaven. This is the offence against that god when wrathful—whoso thus overmasters a knowing Brahmin. Up, make him tremble, O Rohita; waste him away: against the brahma-slayer loose forth the nooses.
Rishi: Atharvanic tradition (variable)
Devata: Rohita as solar-all-god
Chandas: Mixed; refrain-driven
{"primary_rasa":"raudra","secondary_rasa":"bhayankara","emotional_arc":"From cosmic majesty (all-god solar identifications) to courtroom-like indictment to violent binding command","listener_experience":"Awe turning to fear and moral sobriety; sense of protective wrath defending sanctity","intensity":9}