अत्र गाथा पुरा गीता ब्रह्मणा लोककर्तृणा । विष्णुकुण्डे नरः स्नात्वा यो वै माधवमर्चयेत् । स यास्यति परं स्थानं यत्र देवो हरिः स्वयम्
atra gāthā purā gītā brahmaṇā lokakartṛṇā | viṣṇukuṇḍe naraḥ snātvā yo vai mādhavamarcayet | sa yāsyati paraṃ sthānaṃ yatra devo hariḥ svayam
Hier wurde einst von Brahmā, dem Schöpfer der Welten, eine Gāthā gesungen: Wer im Viṣṇukuṇḍa badet und Mādhava verehrt, der gelangt wahrlich zur höchsten Stätte, wo der Gott Hari selbst weilt.
Īśvara (Śiva) quoting Brahmā’s earlier gāthā
Tīrtha-snānā combined with deity-worship is presented as a direct path to the highest divine realm.
Viṣṇukuṇḍa, along with the Mādhava shrine within Prabhāsakṣetra.
Bathing (snāna) in Viṣṇukuṇḍa and then worshipping (arcana) Mādhava.