अथवा तेन देवेशि प्रभासमिति कीर्त्यते । प्रकृष्टा भारती ब्राह्मी विप्रोक्ता श्रूयतेऽध्वनि । सदा यत्र महादेवि प्रभासं तेन कीर्तितम्
athavā tena deveśi prabhāsamiti kīrtyate | prakṛṣṭā bhāratī brāhmī viproktā śrūyate'dhvani | sadā yatra mahādevi prabhāsaṃ tena kīrtitam
Oder auch aus diesem Grund, o Herrin der Götter, wird es als „Prabhāsa“ gepriesen. Dort vernimmt man auf dem Weg die erhabene Bhāratī — die brahmische Vāc, Brahmās Śakti, das heilige Wort — wie es von den Weisen gesprochen wird. Weil jenes „Leuchten“ dort stets gegenwärtig ist, o Mahādevī, wird es darum Prabhāsa genannt.
Śiva (deduced)
Tirtha: Prabhāsa
Type: kshetra
Listener: Devī (addressed as Deveśi/Mahādevī)
Scene: A luminous coastal pilgrimage road where sages’ sacred utterances seem to arise in the air; the kṣetra glows with an unseen radiance, suggesting Bhāratī/Vāk pervading the landscape.
The holiness of a tīrtha is experienced as living sacred sound—Vedic speech and mantra resonate as signs of dharma.
Prabhāsa Kṣetra, where Brāhmī Bhāratī (sacred speech) is said to be heard.
No explicit ritual is given; the verse emphasizes the auditory sanctity (śravaṇa) of sacred speech at the site.