Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 4
अणोरणीयान्महतो मही यान्महानुभावो भुवनाधिपो महान् । स ईश्वरो भिक्षुरूपी महात्मा भिक्षाटनं दारुवने चकार
aṇoraṇīyānmahato mahī yānmahānubhāvo bhuvanādhipo mahān | sa īśvaro bhikṣurūpī mahātmā bhikṣāṭanaṃ dāruvane cakāra
Kleiner als das Kleinste, größer als das Größte; von gewaltiger Majestät, der große Herr der Welten—Er, der Herr, die große Seele, nahm die Gestalt eines Bettelmönchs an und vollzog das Almosenwandern im Dāru-Wald.
Lomaśa
Tirtha: दारुवन-स्थल (भिक्षाटन-लीला-क्षेत्र)
Type: kshetra
Scene: दारुवन-वनान्तरे दिगम्बर-भिक्षुरूपः शम्भुः, करपात्र/भिक्षापात्रधारी, त्रिशूल-चिह्न-आभासः; ऋषि-आश्रम-परिसरः, देवत्वं गूढं, तेजोमण्डल-आभा
FAQs
The supreme Lord freely adopts humble forms; divine transcendence can appear in simple, approachable manifestations.
Dāruvana is the narrative setting; the broader Kedārakhaṇḍa context ties such stories to pilgrimage-based Śaiva practice.
No direct rite is commanded; the verse explains Śiva’s bhikṣāṭana (mendicant wandering) as narrative groundwork.