Sukta 111

Mantra 1

तक्षन्रथं सुवृतं विद्मनापसस्तक्षन्हरी इन्द्रवाहा वृषण्वसू । तक्षन्पितृभ्यामृभवो युवद्वयस्तक्षन्वत्साय मातरं सचाभुवम् ॥

Sie zimmerten den wohlgefügten Wagen durch wissendes Wirken; sie zimmerten die zwei Falben, Indras Träger, reich an Kraft. Die Ribhus zimmerten Jugend für die beiden Eltern; sie zimmerten die Mutter, damit sie sich mit dem Kalb vereine.

Mantra 2

आ नो यज्ञाय तक्षत ऋभुमद्वयः क्रत्वे दक्षाय सुप्रजावतीमिषम् । यथा क्षयाम सर्ववीरया विशा तन्नः शर्धाय धासथा स्विन्द्रियम् ॥

Für uns, o Ribhus, zimmert für das Opfer die Lebenskraft, die Willen und Geschick dient — einen Antrieb, reich an rechter Nachkommenschaft. Damit wir mit einem allheldischen Volk wohnen, legt in unsere Schar eine starke, herrische Macht.

Mantra 3

आ तक्षत सातिमस्मभ्यमृभवः सातिं रथाय सातिमर्वते नरः । सातिं नो जैत्रीं सं महेत विश्वहा जामिमजामिं पृतनासु सक्षणिम् ॥

O Ṛbhus, zimmert uns sāti, das sieghafte Erlangen: sāti für den Wagen unseres Strebens, sāti für das Ross der Lebenskraft, ihr starken Männer. Möge uns diese siegende sāti allezeit zusammenwachsen, kampftüchtig in den Schlachten, überwindend das Nahe und Gewohnte wie auch das Fremde und Ferne.

Mantra 4

ऋभुक्षणमिन्द्रमा हुव ऊतय ऋभून्वाजान्मरुतः सोमपीतये । उभा मित्रावरुणा नूनमश्विना ते नो हिन्वन्तु सातये धिये जिषे ॥

Indra, den Herrn der Ṛbhus, rufe ich zur Hilfe; die Ṛbhus, die Vājas, die Maruts rufe ich zum Trank des Soma. Und nun mögen uns beide, Mitra und Varuṇa, und auch die Aśvins antreiben zur sāti, zum sieghaften Gedanken, der gewinnt.

Mantra 5

ऋभुर्भराय सं शिशातु सातिं समर्यजिद्वाजो अस्माँ अविष्टु । तन्नो मित्रो वरुणो मामहन्तामदितिः सिन्धुः पृथिवी उत द्यौः ॥

Möge Ṛbhu unsere sāti schärfen und ordnen zum Vorantragen; möge Vāja, der Sieger im Zusammenstoß, uns schützen. Und mögen Mitra und Varuṇa es uns mehren; auch Aditi, Sindhu, die Erde und der Himmel.