Sarga 44

Verse 1

विशेषेण तु सुग्रीवो हनूमत्यर्थमुक्तवान्।स हि तस्मिन्हरिश्रेष्ठे निश्चितार्थोऽर्थसाधने।।4.44.1।।

Doch Sugrīva sprach mit besonderem Nachdruck über Hanumans Eignung für den Auftrag; denn er war fest überzeugt, dass dieser vorzüglichste der vānara das beabsichtigte Ziel vollbringen werde.

Verse 2

अब्रवीच्च हनूमन्तं विक्रान्तमनिलात्मजम्।सुग्रीवः परमप्रीतः प्रभु स्सर्ववनौकसाम्।।4.44.2।।

Und Sugrīva — der Herr aller Waldbewohner —, höchst erfreut, wandte sich an Hanumān, den tapferen Sohn des Windgottes, als dieser vortrat.

Verse 3

न भूमौ नान्तरिक्षे वा नाम्बरे नामरालये।नाप्सु वा गतिसङ्गं ते पश्यामि हरिपुङ्गव।।4.44.3।।

O Bester der Affen, ich sehe niemanden, der deiner Schnelligkeit gleichkäme: weder auf Erden, noch im Luftraum, noch am Himmel, noch in der Wohnstatt der Unsterblichen, nicht einmal in den Wassern.

Verse 4

सासुरास्सहगन्धर्वास्सनागनरदेवताः।विदिता स्सर्वलोकास्ते ससागरधराधराः।।4.44.4।।

Zusammen mit den Asuras und Gandharvas, mit den Nāgas, den Menschen und den Göttern—ja, alle Welten mit ihren Ozeanen und Bergen sind dir bekannt.

Verse 5

गतिर्वेगश्च तेजश्च लाघवं च महाकपे।पितुस्ते सदृशं वीर मारुतस्य महौजसः।।4.44.5।।

O Held, o großer Affe: deine Bewegung, deine Schnelligkeit, dein Glanz und deine Leichtigkeit gleichen denen deines Vaters, des machtvollen Windgottes Maruta.

Verse 6

तेजसा वापि ते भूतं न समं भुवि न विद्यते।तद्यथा लभ्यते सीता तत्त्वमेवोपपादय।।4.44.6।।

Selbst an Glanz ist auf Erden kein Wesen dir gleich. Darum begründe in Wahrheit den Weg, auf dem Sita gefunden wird; tritt voran und lass es Wirklichkeit werden.

Verse 7

त्वय्येव हनुम न्नस्ति बलं बुद्धिः पराक्रमः।देशकालानुवृत्तिश्च नयश्च नयपण्डित।।4.44.7।।

O Hanuman, kundig in der Kunst rechter Führung: In dir allein sind Kraft, Verstand, Tapferkeit, das Handeln nach Ort und Zeit und das rechte Urteil im Tun.

Verse 8

ततः कार्यसमासङ्गमवगम्य हनूमति।विदित्वा हनुमन्तं च चिन्तयामास राघवः।।4.44.8।।

Darauf erkannte Raghava (Rama), dass die Last der Ausführung auf Hanuman ruhte; und da er Hanumans Fähigkeit kannte, begann er nachzusinnen.

Verse 9

सर्वथा निश्चितार्थोऽयं हनूमति हरीश्वरः।निश्चितार्थकरश्चापि हनूमान्कार्यसाधने।।4.44.9।।

Dieser Herr der Vanaras ist in jeder Hinsicht fest auf Hanuman eingeschworen; und Hanuman wiederum ist einer, der im Vollbringen einer Aufgabe den gefassten Entschluss gewiss zum Abschluss führt.

Verse 10

तदेवं प्रस्थितस्यास्य परिज्ञातस्य कर्मभिः।भर्त्रा परिगृहीतस्य ध्रुवः कार्यफलोदयः।।4.44.10।।

So ist für den, der bereits aufgebrochen ist — dessen Tüchtigkeit durch Taten erkannt und der von seinem Herrn angenommen wurde — das Aufgehen der Frucht des Erfolges in diesem Vorhaben gewiss.

Verse 11

तं समीक्ष्य महातेजा व्यवसायोत्तरं हरिम्।कृतार्थ इव संवृत्तः प्रहृष्टेन्द्रियमानसः।।4.44.11।।

Als der machtvolle Rāma jenen Affen von strahlender Energie sah, dessen Antwort von fester Entschlossenheit geprägt war, wurde er in Sinn und Sinnen freudig, als wäre das Ziel bereits erreicht.

Verse 12

ददौ तस्य ततः प्रीतस्स्वनामाङ्कोपशोभितम्।अङ्गुलीयमभिज्ञानं राजपुत्र्याः परन्तपः।।4.44.12।।

Dann gab Rāma, der Bezwinger der Feinde, voller Freude ihm einen Siegelring als Erkennungszeichen für die Königstochter, geschmückt mit seinem eingravierten Namen.

Verse 13

अनेन त्वां हरिश्रेष्ठ चिह्नेन जनकात्मजा।मत्सकाशादनुप्राप्तमनुद्विग्नाऽनुपश्यति।।4.44.13।।

„O Bester der Affen, an diesem Zeichen wird Janakas Tochter dich als von mir gekommen erkennen und dich ohne Furcht und ohne Zögern ansehen.“

Verse 14

व्यवसायश्च ते वीर सत्त्वयुक्तश्च विक्रमः।सुग्रीवस्य च सन्देशस्सिद्धिं कथयतीव मे।।4.44.14।।

„O Held, dein entschlossener Einsatz und dein Mut, verbunden mit standhafter Kraft — und auch Sugrīvas Botschaft — scheinen mir den Erfolg dieses Vorhabens zu verkünden.“

Verse 15

स तद्गृह्य हरिश्रेष्ठः स्थाप्य मूर्ध्नि कृताञ्जलिः।वन्दित्वा चरणौ चैव प्रस्थितः प्लवगोत्तमः।।4.44.15।।

Nachdem der beste der Affen es empfangen hatte, setzte er es sich auf das Haupt; mit zum Añjali gefalteten Händen verneigte er sich und erwies Rāmas Füßen Ehrerbietung, und dann brach der vorzüglichste Springer auf.

Verse 16

स तत्प्रकर्षन् हरीणां महद्बलंबभूव वीरः पवनात्मजः कपिः।गताम्बुदे व्योम्नि विशुद्धमण्डलःशशीव नक्षत्रगणोपशोभितः।।4.44.16।।

Jener heldenhafte Affe, der Sohn des Windgottes, der an der Spitze der gewaltigen Kraft der Vānaras stand, erstrahlte wie der Mond—mit reinem Rund—am wolkenlosen Himmel, geschmückt von Scharen der Sterne.

Verse 17

अतिबल बलमाश्रितस्तवाहंहरिवरविक्रम विक्रमैरनल्पैः।पवनसुत यथाऽभिगम्यते साजनकसुता हनुमं स्तथा कुरुष्व।।4.44.17।।

„O du Überstarke, o Tapferster unter den Vānaras, berühmt durch unermessliche Taten, o Sohn des Windes, Hanumān: auf deine Kraft stütze ich mich. Handle so, dass Janakas Tochter erreicht und gefunden werde.“