Sarga 37

Verse 1

एवमुक्तस्तु सुग्रीवो लक्ष्मणेन महात्मना।हनूमन्तं स्थितं पार्श्वे सचिवन्त्विदमब्रवीत्।।।।

Nachdem er so von dem großherzigen Lakshmana angesprochen worden war, wandte sich Sugriva an Hanuman, seinen Minister, der an seiner Seite stand.

Verse 2

महेन्द्रहिमवद्विन्ध्यकैलासशिखरेषु च।मन्दरे पाण्डुशिखरे पञ्चशैलेषु ये स्थिताः।।।।तरुणादित्यवर्णेषु भ्राजमानेषु सर्वतः।पर्वतेषु समुद्रान्ते पश्चिमायां च ये दिशि।।।।आदित्यभवने चैव गिरौ सन्ध्याभ्रसन्निभे।पद्मातालवनं भीमं संश्रिता हरिपुङ्गवाः।।।।अञ्जनाम्बुदसङ्काशाः कुञ्जरप्रतिमौजसः।अञ्जने पर्वते चैव ये वसन्ति प्लवङ्गमाः।।।।मनश्शिला गुहावासा वानराः कनकप्रभाः।मेरुपार्श्वगताश्चैव ये धूम्रगिरिं संश्रिताः।।।।तरुणादित्यवर्णाश्च पर्वते ये महारुणे।पिबन्तो मधुमैरेयं भीमवेगाः प्लवङ्गमाः।।।।वनेषु च सुरम्येषु सुगन्धिषु महत्सु च।तापसानां च रम्येषु वनान्तेषु समन्ततः।।।।तांस्तां स्त्वमानय क्षिप्रं पृथिव्यां सर्ववानरान्।सामदानादिभि: स्सर्वैराशु प्रेषय वानरान्।।।।

Rufe unverzüglich alle Vānara auf der ganzen Erde zusammen: jene, die auf den Gipfeln von Mahendra, Himavat, Vindhya und Kailāsa wohnen; auf Mandara und auf dem weißen Gipfel unter den fünf Bergen; jene auf den ringsum glänzenden Bergen am Meeresrand und in der westlichen Richtung; jene auf dem Berg namens Ādityabhavana, der den Wolken der Abenddämmerung gleicht; die vornehmsten Affen, die im furchterregenden Padmātāla-Hain Zuflucht fanden; jene, die auf dem Añjana-Berg leben, dunkel wie Anjanā-Wolken und stark wie Elefanten; die goldglänzenden Höhlenbewohner von Manaḥśilā; jene an den Flanken des Meru und jene, die sich auf Dhūmragiri niedergelassen haben; jene auf Mahāruṇa, rot wie die junge Sonne, Maireya trinkend und von schrecklicher Schnelligkeit; sowie jene in weiten, duftenden Wäldern und rings um die lieblichen Waldklöster der Asketen. Bringe jede Schar rasch herbei, mit allen Mitteln—Beschwichtigung, Gaben und anderem—und entsende die Vānara ohne Verzug.

Verse 3

महेन्द्रहिमवद्विन्ध्यकैलासशिखरेषु च।मन्दरे पाण्डुशिखरे पञ्चशैलेषु ये स्थिताः।।4.37.2।।तरुणादित्यवर्णेषु भ्राजमानेषु सर्वतः।पर्वतेषु समुद्रान्ते पश्चिमायां च ये दिशि।।4.37.3।।आदित्यभवने चैव गिरौ सन्ध्याभ्रसन्निभे।पद्मातालवनं भीमं संश्रिता हरिपुङ्गवाः।।4.37.4।।अञ्जनाम्बुदसङ्काशाः कुञ्जरप्रतिमौजसः।अञ्जने पर्वते चैव ये वसन्ति प्लवङ्गमाः।।4.37.5।।मनश्शिला गुहावासा वानराः कनकप्रभाः।मेरुपार्श्वगताश्चैव ये धूम्रगिरिं संश्रिताः।।4.37.6।।तरुणादित्यवर्णाश्च पर्वते ये महारुणे।पिबन्तो मधुमैरेयं भीमवेगाः प्लवङ्गमाः।।4.37.7।।वनेषु च सुरम्येषु सुगन्धिषु महत्सु च।तापसानां च रम्येषु वनान्तेषु समन्ततः।।4.37.8।।तांस्तां स्त्वमानय क्षिप्रं पृथिव्यां सर्ववानरान्।सामदानादिभि: स्सर्वैराशु प्रेषय वानरान्।।4.37.9।।

Sendet Botschaft an jene Vānara-Heere, die auf Bergen wohnen, die ringsum im Farbglanz der jungen aufgehenden Sonne erstrahlen—an die an der Meeresküste stationierten wie auch an die im Westen lebenden.

Verse 4

महेन्द्रहिमवद्विन्ध्यकैलासशिखरेषु च।मन्दरे पाण्डुशिखरे पञ्चशैलेषु ये स्थिताः।।4.37.2।।तरुणादित्यवर्णेषु भ्राजमानेषु सर्वतः।पर्वतेषु समुद्रान्ते पश्चिमायां च ये दिशि।।4.37.3।।आदित्यभवने चैव गिरौ सन्ध्याभ्रसन्निभे।पद्मातालवनं भीमं संश्रिता हरिपुङ्गवाः।।4.37.4।।अञ्जनाम्बुदसङ्काशाः कुञ्जरप्रतिमौजसः।अञ्जने पर्वते चैव ये वसन्ति प्लवङ्गमाः।।4.37.5।।मनश्शिला गुहावासा वानराः कनकप्रभाः।मेरुपार्श्वगताश्चैव ये धूम्रगिरिं संश्रिताः।।4.37.6।।तरुणादित्यवर्णाश्च पर्वते ये महारुणे।पिबन्तो मधुमैरेयं भीमवेगाः प्लवङ्गमाः।।4.37.7।।वनेषु च सुरम्येषु सुगन्धिषु महत्सु च।तापसानां च रम्येषु वनान्तेषु समन्ततः।।4.37.8।।तांस्तां स्त्वमानय क्षिप्रं पृथिव्यां सर्ववानरान्।सामदानादिभि: स्सर्वैराशु प्रेषय वानरान्।।4.37.9।।

Rufe auch jene erlesensten Affen herbei, die auf dem Berge namens Ādityabhavana wohnen, wolkenfarben wie der Abendhimmel, und jene, die im furchterregenden Hain Padmātāla Zuflucht genommen haben.

Verse 5

महेन्द्रहिमवद्विन्ध्यकैलासशिखरेषु च।मन्दरे पाण्डुशिखरे पञ्चशैलेषु ये स्थिताः।।4.37.2।।तरुणादित्यवर्णेषु भ्राजमानेषु सर्वतः।पर्वतेषु समुद्रान्ते पश्चिमायां च ये दिशि।।4.37.3।।आदित्यभवने चैव गिरौ सन्ध्याभ्रसन्निभे।पद्मातालवनं भीमं संश्रिता हरिपुङ्गवाः।।4.37.4।।अञ्जनाम्बुदसङ्काशाः कुञ्जरप्रतिमौजसः।अञ्जने पर्वते चैव ये वसन्ति प्लवङ्गमाः।।4.37.5।।मनश्शिला गुहावासा वानराः कनकप्रभाः।मेरुपार्श्वगताश्चैव ये धूम्रगिरिं संश्रिताः।।4.37.6।।तरुणादित्यवर्णाश्च पर्वते ये महारुणे।पिबन्तो मधुमैरेयं भीमवेगाः प्लवङ्गमाः।।4.37.7।।वनेषु च सुरम्येषु सुगन्धिषु महत्सु च।तापसानां च रम्येषु वनान्तेषु समन्ततः।।4.37.8।।तांस्तां स्त्वमानय क्षिप्रं पृथिव्यां सर्ववानरान्।सामदानादिभि: स्सर्वैराशु प्रेषय वानरान्।।4.37.9।।

Rufe auch die Affenkrieger herbei, die auf dem Berge Añjana wohnen—dunkel wie Gewitterwolken und von Kraft wie mächtige Elefanten.

Verse 6

महेन्द्रहिमवद्विन्ध्यकैलासशिखरेषु च।मन्दरे पाण्डुशिखरे पञ्चशैलेषु ये स्थिताः।।4.37.2।।तरुणादित्यवर्णेषु भ्राजमानेषु सर्वतः।पर्वतेषु समुद्रान्ते पश्चिमायां च ये दिशि।।4.37.3।।आदित्यभवने चैव गिरौ सन्ध्याभ्रसन्निभे।पद्मातालवनं भीमं संश्रिता हरिपुङ्गवाः।।4.37.4।।अञ्जनाम्बुदसङ्काशाः कुञ्जरप्रतिमौजसः।अञ्जने पर्वते चैव ये वसन्ति प्लवङ्गमाः।।4.37.5।।मनश्शिला गुहावासा वानराः कनकप्रभाः।मेरुपार्श्वगताश्चैव ये धूम्रगिरिं संश्रिताः।।4.37.6।।तरुणादित्यवर्णाश्च पर्वते ये महारुणे।पिबन्तो मधुमैरेयं भीमवेगाः प्लवङ्गमाः।।4.37.7।।वनेषु च सुरम्येषु सुगन्धिषु महत्सु च।तापसानां च रम्येषु वनान्तेषु समन्ततः।।4.37.8।।तांस्तां स्त्वमानय क्षिप्रं पृथिव्यां सर्ववानरान्।सामदानादिभि: स्सर्वैराशु प्रेषय वानरान्।।4.37.9।।

Rufe die goldglänzenden Affen herbei, die in den Höhlen von Manaśśilā wohnen, ebenso jene, die nahe dem Berge Meru siedeln, und jene, die auf Dhūmagiri Zuflucht genommen haben.

Verse 7

महेन्द्रहिमवद्विन्ध्यकैलासशिखरेषु च।मन्दरे पाण्डुशिखरे पञ्चशैलेषु ये स्थिताः।।4.37.2।।तरुणादित्यवर्णेषु भ्राजमानेषु सर्वतः।पर्वतेषु समुद्रान्ते पश्चिमायां च ये दिशि।।4.37.3।।आदित्यभवने चैव गिरौ सन्ध्याभ्रसन्निभे।पद्मातालवनं भीमं संश्रिता हरिपुङ्गवाः।।4.37.4।।अञ्जनाम्बुदसङ्काशाः कुञ्जरप्रतिमौजसः।अञ्जने पर्वते चैव ये वसन्ति प्लवङ्गमाः।।4.37.5।।मनश्शिला गुहावासा वानराः कनकप्रभाः।मेरुपार्श्वगताश्चैव ये धूम्रगिरिं संश्रिताः।।4.37.6।।तरुणादित्यवर्णाश्च पर्वते ये महारुणे।पिबन्तो मधुमैरेयं भीमवेगाः प्लवङ्गमाः।।4.37.7।।वनेषु च सुरम्येषु सुगन्धिषु महत्सु च।तापसानां च रम्येषु वनान्तेषु समन्ततः।।4.37.8।।तांस्तां स्त्वमानय क्षिप्रं पृथिव्यां सर्ववानरान्।सामदानादिभि: स्सर्वैराशु प्रेषय वानरान्।।4.37.9।।

Rufe auch jene schnellen Affenkrieger auf dem Berge Mahāruṇa herbei, strahlend wie die aufgehende Sonne, die Honig und Maireya-Trank trinken und sich mit furchterregender Schnelligkeit bewegen.

Verse 8

महेन्द्रहिमवद्विन्ध्यकैलासशिखरेषु च।मन्दरे पाण्डुशिखरे पञ्चशैलेषु ये स्थिताः।।4.37.2।।तरुणादित्यवर्णेषु भ्राजमानेषु सर्वतः।पर्वतेषु समुद्रान्ते पश्चिमायां च ये दिशि।।4.37.3।।आदित्यभवने चैव गिरौ सन्ध्याभ्रसन्निभे।पद्मातालवनं भीमं संश्रिता हरिपुङ्गवाः।।4.37.4।।अञ्जनाम्बुदसङ्काशाः कुञ्जरप्रतिमौजसः।अञ्जने पर्वते चैव ये वसन्ति प्लवङ्गमाः।।4.37.5।।मनश्शिला गुहावासा वानराः कनकप्रभाः।मेरुपार्श्वगताश्चैव ये धूम्रगिरिं संश्रिताः।।4.37.6।।तरुणादित्यवर्णाश्च पर्वते ये महारुणे।पिबन्तो मधुमैरेयं भीमवेगाः प्लवङ्गमाः।।4.37.7।।वनेषु च सुरम्येषु सुगन्धिषु महत्सु च।तापसानां च रम्येषु वनान्तेषु समन्ततः।।4.37.8।।तांस्तां स्त्वमानय क्षिप्रं पृथिव्यां सर्ववानरान्।सामदानादिभि: स्सर्वैराशु प्रेषय वानरान्।।4.37.9।।

Rufe die Affen herbei, die in weiten, wunderschönen, duftenden Wäldern wohnen, und auch jene, die ringsum an den Waldrändern nahe den lieblichen Einsiedeleien der Asketen weilen.

Verse 9

महेन्द्रहिमवद्विन्ध्यकैलासशिखरेषु च।मन्दरे पाण्डुशिखरे पञ्चशैलेषु ये स्थिताः।।4.37.2।।तरुणादित्यवर्णेषु भ्राजमानेषु सर्वतः।पर्वतेषु समुद्रान्ते पश्चिमायां च ये दिशि।।4.37.3।।आदित्यभवने चैव गिरौ सन्ध्याभ्रसन्निभे।पद्मातालवनं भीमं संश्रिता हरिपुङ्गवाः।।4.37.4।।अञ्जनाम्बुदसङ्काशाः कुञ्जरप्रतिमौजसः।अञ्जने पर्वते चैव ये वसन्ति प्लवङ्गमाः।।4.37.5।।मनश्शिला गुहावासा वानराः कनकप्रभाः।मेरुपार्श्वगताश्चैव ये धूम्रगिरिं संश्रिताः।।4.37.6।।तरुणादित्यवर्णाश्च पर्वते ये महारुणे।पिबन्तो मधुमैरेयं भीमवेगाः प्लवङ्गमाः।।4.37.7।।वनेषु च सुरम्येषु सुगन्धिषु महत्सु च।तापसानां च रम्येषु वनान्तेषु समन्ततः।।4.37.8।।तांस्तां स्त्वमानय क्षिप्रं पृथिव्यां सर्ववानरान्।सामदानादिभि: स्सर्वैराशु प्रेषय वानरान्।।4.37.9।।

Bringe sie alle, jeden einzelnen, unverzüglich herbei: alle Affen auf Erden. Sende sogleich Boten aus und wende alle Mittel an—Beschwichtigung, Gaben und alles Weitere.

Verse 10

प्रेषिताः प्रथमं ये च मयादूता महाजवाः।त्वरणार्थं तु भूयस्त्वं हरीन् सम्प्रेषयापरान्।।।।

Die schnellen Boten, die ich zuerst ausgesandt habe, sind bereits fort; doch um die Dinge zu beschleunigen, solltest du erneut andere Vanara-Kräfte entsenden.

Verse 11

ये प्रसक्ताश्च कामेषु दीर्घसूत्राश्च वानराः।इहाऽनयस्व तान् सर्वान् शीघ्रं तु मम शासनात्।।।।

Bringe auf meinen Befehl sofort alle Affen hierher – sowohl jene, die in sinnlichen Vergnügungen versunken sind, als auch jene, die gewohnheitsmäßig langsam sind und zögern.

Verse 12

अहोभिर्दशभिर्ये च नागच्छन्ति ममाज्ञया।हन्तव्यास्ते दुरात्मानो राजशासनदूषकाः।।।।

Und jene, die nicht innerhalb von zehn Tagen meinem Befehl gehorchend erscheinen – diese übelgesinnten Verderber des königlichen Befehls – sollen getötet werden.

Verse 13

शतान्यथ सहस्राणां कोट्यश्च मम शासनात्।प्रयान्तु कपिसिंहानां दिशो मम मते स्थिताः।।।।

Auf meinen Befehl hin sollen die löwengleichen Affen – meinem Willen gehorsam – zu Hunderten, Tausenden und Millionen aufbrechen und in alle Richtungen ausschwärmen.

Verse 14

मेघपर्वतसङ्काशाश्छादयन्त इवाम्बरम्।घोररूपाः कपिश्रेष्ठा यान्तु मच्छासनादितः।।।।

Lasst die vornehmsten Affen – von wilder Gestalt, gleich Wolken und Bergen – auf meinen Befehl von hier aufbrechen, als würden sie den Himmel bedecken.

Verse 15

ते गतिज्ञा गतिं ज्ञात्वा पृथिव्यां सर्ववानराः।आनयन्तु हरीन् सर्वांस्त्वरिता शसनान्मम।।4.37.15।।

Lasst alle Affen, die die Wege und Pfade kennen, schnell alle Truppen auf der ganzen Erde herbeibringen und unter meinem Befehl handeln.

Verse 16

तस्य वानर राजस्य श्रुत्वा वायुसुतो वचः।दिक्षु सर्वासु विक्रान्तान्प्रेषयामास वानरान्।।।।

Als Hanuman, der Sohn des Windes, die Worte jenes Affenkönigs hörte, sandte er tapfere Affen in alle Himmelsrichtungen aus.

Verse 17

ते पदं विष्णुविक्रान्तं पतत्रिज्योतिरध्वगाः।प्रयाताः प्रहिता राज्ञा हरयस्तत्क्षणेन वै।।।।

Vom König gesandt, brachen die Affen im selben Augenblick auf und bewegten sich auf der Bahn der Vögel und Himmelslichter – auf dem von Vishnu beschrittenen Pfad.

Verse 18

ते समुद्रेषु गिरिषु वनेषु च सरस्सु च।वानरा वानरान्सर्वान्रामहेतोरचोदयन्।।।।

Über Meeresküsten, Berge, Wälder und Seen hinweg drängten jene Affen alle anderen Affen überall zur Eile – um Ramas Willen.

Verse 19

मृत्युकालोपमस्याऽज्ञां राजराजस्य वानराः।सुग्रीवस्याययु श्श्रुत्वा सुग्रीवभयदर्शिनः।।।।

Als die Affen den Befehl Sugrīvas vernahmen — des Königs der Könige, dem die Todeszeit selbst gleicht — eilten sie sogleich herbei, denn sie fürchteten seinen Unwillen.

Verse 20

ततस्तेऽञ्जनसङ्काशा गिरेस्तस्मान्महाजवाः।तिस्रः कोट्यः प्लवङ्गानां निर्ययुर्यत्र राघवः।।।।

Darauf stürmten von jenem Berg drei Krore Plavangas hervor, von großer Schnelligkeit, dunkel wie Anjanā, dorthin, wo Rāghava (Rāma) war.

Verse 21

अस्तं गच्छति यत्रार्कस्तस्मिन्गिरिवरे स्थिताः।सन्तप्त हेममहाभासस्तस्मात्कोट्यो दश च्युताः।।।।

Von jenem erlesenen Berg in der Gegend, wo die Sonne untergeht, zogen zehn Krore Vānara aus, strahlend wie geschmolzenes Gold.

Verse 22

कैलासशिखरेभ्यश्च सिंहकेसरवर्चसाम्।ततः कोटिसहस्राणि वानराणामुपागमन्।।।।

Dann kamen von den Gipfeln des Kailāsa Scharen von Vānara herbei, glänzend wie die Mähne eines Löwen, in Zehnmillionen um Zehnmillionen.

Verse 23

फलमूलेन जीवन्तो हिमवन्तमुपाश्रिताः।तेषां कोटिसहस्राणां सहस्रं समवर्तत।।।।

Von Früchten und Wurzeln lebend und beim heiligen Himavat Zuflucht nehmend—unter ihren tausend Krores trat noch ein weiteres Tausend solcher gewaltigen Scharen bereit hervor.

Verse 24

अङ्गारकसमानानां भीमानां भीमकर्मणाम्।विन्ध्याद्वानरकोटीनां सहस्राण्यपतन्द्रुतम्।।।।

Aus den Vindhya-Bergen kamen eilends tausend Krores von Affen herab—schrecklich an Gestalt und schrecklich im Tun, glühend wie Feuerbrand.

Verse 25

क्षीरोदवेलानिलयास्तमालवनवासिनः।नारिकेलाशनाश्चैव तेषां सङ्ख्या न विद्यते।।।।

Die an den Gestaden des Milch-Ozeans Wohnenden, in Tamāla-Wäldern lebend und von Kokosnüssen sich nährend—ihre Zahl war nicht zu ermitteln.

Verse 26

वनेभ्यो गह्वरेभ्यश्च सरिद्भ्यश्च महाजवा।आगच्छद्वानरी सेना पिबन्तीव दिवाकरम्।।।।

Aus Wäldern, Schluchten und von Flussufern kam das schnelle Affenheer heran—so gewaltig, als verschlänge es die Sonne.

Verse 27

ये तु त्वरयितुं याता वानरास्सर्ववानरान्।ते वीरा हिमवच्छैलं ददृशुस्तं महाद्रुमम्।।।।

Doch die Helden unter den Affen, die ausgezogen waren, alle übrigen Scharen zu eilen, erblickten den Himavat, den großen Berg, ragend wie ein mächtiger Baum.

Verse 28

तस्मिन्गिरिवरे रम्ये यज्ञो माहेश्वरः पुरा।सर्वदेवमनस्तोषो बभौ दिव्यो मनोहरः।।।।

Auf jenem lieblichen, erhabenen Berge wurde einst ein göttliches, bezauberndes Yajña zu Ehren Maheśvaras (Śivas) vollzogen, das die Herzen aller Götter erfreute.

Verse 29

अन्ननिष्यन्दजातानि मूलानि च फलानि च।अमृतास्वादकल्पानि ददृशुस्तत्र वानराः।।।।

Dort erblickten die Vānara Wurzeln und Früchte, die aus dem Ausfluss der Opfergabe des Yajña hervorgegangen waren—im Geschmack dem Amṛta, süßem Nektar, gleich.

Verse 30

तदन्नसम्भवं दिव्यं फलमूलं मनोहरम्।यः कश्चित्सकृदश्नाति मासं भवति तर्पितः।।।।

Wer auch immer nur ein einziges Mal von jenen wunderbaren, lieblichen Wurzeln und Früchten kostet, die aus jener heiligen Opfergabe hervorgehen, ist für einen ganzen Monat gesättigt.

Verse 31

तानि मूलानि दिव्यानि फलानि च फलाशनाः।औषधानि च दिव्यानि जगृहुर्हरियूथपाः।।।।

Die Vānara-Anführer, die es gewohnt waren, von Früchten zu leben, sammelten jene himmlischen Wurzeln und Früchte und auch göttliche Heilkräuter.

Verse 32

तस्माच्च यज्ञायतनात्पुष्पाणि सुरभीणि च।आनिन्युर्वानरा गत्वा सुग्रीवप्रियकारणात्।।।।

Darum gingen die Vānara vom Opferplatz (Yajña) aus und brachten auch duftende Blumen herbei, um Sugrīva zu erfreuen.

Verse 33

ते तु सर्वे हरिवराः पृथिव्यां सर्ववानरान्।सञ्चोदयित्वा त्वरिता यूथानां जग्मुरग्रतः।।।।

Dann eilten all jene vortrefflichen Anführer der Vānara, nachdem sie die Affen über die ganze Erde aufgerufen und geordnet hatten, an der Spitze ihrer Scharen voran.

Verse 34

ते तु तेन मुहूर्तेन यूथपाश्शीघ्रगामिनः।किष्किन्धां त्वरया प्राप्ता स्सुग्रीवो यत्र वानरः।।।।

In eben diesem kurzen Augenblick erreichten die schnellziehenden Truppenführer in Eile Kiṣkindhā, wo Sugrīva, der Herr der Vānara, weilte.

Verse 35

ते गृहीत्वौषधीस्सर्वाः फलमूलं च वानराः।तं प्रतिग्राहयामासुर्वचनं चेदमब्रुवन्।।।।

Nachdem die Vānara alle Heilkräuter sowie Früchte und Wurzeln gesammelt hatten, überreichten sie es ihm und sprachen diese Worte.

Verse 36

सर्वे परिगताश्शैलास्समुद्राश्च वनानि च।पृथिव्यां वानरास्सर्वे शासनादुपयान्ति ते।।4.37.36।।

„Alle Berge, Meere und Wälder sind durchstreift; und alle Vānara auf Erden kommen nun, angetrieben von deinem Befehl.“

Verse 37

एवं श्रुत्वा ततो हृष्ट स्सुग्रीवः प्लवगाधिपः।प्रतिजग्राह तत्प्रतीतस्तेषां सर्वमुपायनम्।।।।

Als Sugriva, der Herr der Affen, dies vernahm, wurde er voller Freude; von ihrem Bericht erfreut, nahm er alle Gaben, die sie gebracht hatten, vollständig an.