मल्लिकाजातिपुष्पाद्यैर् गन्धधूपाधिवासितैः पञ्चेन्द्रियसुखैर्नित्यं समैः सत्पुरुषैरिव //
mallikājātipuṣpādyair gandhadhūpādhivāsitaiḥ pañcendriyasukhairnityaṃ samaiḥ satpuruṣairiva //
Es soll fortwährend durch die Freuden der fünf Sinne erfreulich gemacht werden—durchdrungen von Duft und Weihrauch, mit Mallikā- (Jasmin-), Jāti- und anderen Blumen—ausgewogen und harmonisch, als wäre es in der Gemeinschaft edler, gleichmütiger Menschen.
It does not describe Pralaya directly; instead, it teaches how a sacred or auspicious space should be maintained—harmonized through sensory purity (flowers, fragrance, incense) as part of orderly ritual culture.
It supports the dharmic duty of maintaining clean, auspicious, and uplifting environments—especially in worship spaces—using regulated sensory enjoyments (pañcendriya-sukha) that are “sama” (balanced), not indulgent.
It implies Vastu/ritual standards for consecrated spaces: continuous perfuming (gandha), incense (dhūpa), and floral offerings (mallikā, jāti, etc.) to create a harmonious atmosphere suitable for worship and sanctity.