वैशाखशुक्लपक्षे तु तृतीया यैरुपोषिता अक्षयं फलमाप्नोति सर्वस्य सुकृतस्य च //
vaiśākhaśuklapakṣe tu tṛtīyā yairupoṣitā akṣayaṃ phalamāpnoti sarvasya sukṛtasya ca //
Wer in der hellen Monatshälfte (śukla pakṣa) des Vaiśākha am Tṛtīyā-Tag fastet, erlangt eine unvergängliche Frucht—den unfehlbaren Ertrag aller verdienstvollen Taten.
Nothing directly—this verse focuses on vrata (fasting) in Vaiśākha and the doctrine of akṣaya (imperishable) merit, not on pralaya cosmology.
It prescribes a practical dharma for householders (and rulers as exemplars): observing a calendrical fast (Vaiśākha Śukla Tṛtīyā) that is said to yield lasting spiritual merit, reinforcing discipline, charity-oriented piety, and public religiosity.
Ritually, it highlights upoṣa on a specific tithi as a high-yield observance (akṣaya-phala). No Vāstu or temple-construction rule is stated in this verse.