सा तथा कृत्तिकोपेता विशेषेण सुपूजिता तत्र दत्तं हुतं जप्तं सर्वमक्षयमुच्यते //
sā tathā kṛttikopetā viśeṣeṇa supūjitā tatra dattaṃ hutaṃ japtaṃ sarvamakṣayamucyate //
Ebenso, wenn (die Observanz/die heilige Zeit) mit der Konstellation Kṛttikā verbunden ist und mit besonderer Ehrfurcht verehrt wird, dann heißt es, dass alles, was dort gespendet, ins Feuer dargebracht oder als Japa wiederholt wird, unvergänglich (akṣaya) werde.
It does not discuss Pralaya; it teaches that acts like charity, homa, and japa performed under Kṛttikā Nakṣatra—when duly worshipped—produce akṣaya (inexhaustible) merit.
It supports the householder/kingly duty of performing dāna, maintaining sacrificial rites (homa), and practicing disciplined recitation (japa), emphasizing timing and proper worship to maximize dharmic results.
The significance is ritual (not architectural): Kṛttikā-associated worship makes dāna, homa, and japa ‘akṣaya,’ highlighting nakṣatra-based scheduling as a key rule in Puranic ritual practice.