Adhyaya 52: The Manifestation of Nilalohita (Rudra) and the Allocation of His Names, Abodes, Consorts, and Lineages

Verse 1

इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे दुः सहोत्पत्तिसमापनं नामैकपञ्चाशौऽध्यायः द्विपञ्चाशोऽध्यायः— मार्कण्डेय उवाच । इत्येष तामसः सर्गो ब्रह्मणोऽव्यक्तजन्मनः । रुद्रसर्गं प्रवक्ष्यामि तन्मे निगदतः शृणु ॥

So endet im Śrī Mārkaṇḍeya-Purāṇa das einundfünfzigste Kapitel mit dem Titel „Der Abschluss des Ursprungs von Duḥsaha“. Mārkaṇḍeya sprach: „So schließt sich diese tāmasa-Schöpfung Brahmās, dessen Geburt aus dem Unmanifesten (Avyakta) stammt. Nun werde ich die mit Rudra verbundene Schöpfung beschreiben; hört, wie ich sie darlege.“

Verse 2

तनयाश्च तथैवाष्टौ पत्न्यः पुत्राश्च ते तथा । कल्पादावात्मनस्तुल्यं सुतं प्रध्यायतः प्रभोः ॥

Ebenso gab es acht Söhne, und auch für sie gab es Gattinnen und Söhne. Zu Beginn des Kalpa, als der Herr (Brahmā) in Meditation verweilte, wurde ein Sohn, ihm dem Wesen nach gleich, empfangen/manifestiert.

Verse 3

प्रादुरासीदथाङ्के ’स्य कुमारो नीललोहितः । रुरोद सुस्वरं सो ’थ द्रवंश्च द्विजसत्तम ॥

Dann erschien auf seinem Schoß ein Knabe namens Nīlalohita. Er weinte laut und lief auch umher, o Bester der Zweimalgeborenen.

Verse 4

किं रोदिषीति तं ब्रह्मा रुदन्तं प्रत्युवाच ह । नाम देहीति तं सो ’थ प्रत्युवाच जगत्पतिम् ॥

Brahmā sprach zu ihm, als er weinte: „Warum weinst du?“ Da erwiderte er dem Herrn der Welt: „Gib mir einen Namen.“

Verse 5

रुद्रस्त्वं देव ! नाम्नासि मा रोदीर्धैर्यमावह । एवमुक्तस्ततः सो ’थ सप्तकृत्वो रुरोद ह ॥

„Dein Name ist Rudra, o Gott; weine nicht — fasse dich.“ Doch obwohl man so zu ihm sprach, weinte er daraufhin siebenmal.

Verse 6

ततो ’न्यानि ददौ तस्मै सप्त नामानि वै प्रभुः । स्थानानि चैषामष्टानां पत्नीः पुत्रांश्च वै द्विज ॥

Daraufhin gab der Herr ihm sieben weitere Namen. Und er wies auch die Wohnstätten dieser Acht zu, zusammen mit ihren Gattinnen und Söhnen, o Brāhmaṇa.

Verse 7

भवं शर्वं तथेशानं तथा पशुपतिं प्रभुः । भीममुग्रं महादेवमुवाच स पितामहः ॥

Der große Ahnherr (Brahmā) verkündete die Namen: Bhava, Śarva, Īśāna, Paśupati, Bhīma, Ugra und Mahādeva (zusätzlich zu Rudra).

Verse 8

चक्रे नामान्यथैतानि स्थानान्येषाञ्चकार ह । सूर्यो जलं मही वह्निर्वायुराकाशमेव च ॥

So setzte er diese Namen fest und bestimmte auch ihre Stätten: die Sonne, das Wasser, die Erde, das Feuer, den Wind und ebenso den Raum (Äther).

Verse 9

दीक्षितो ब्राह्मणः सोम इत्येतास्तनवः क्रमात् । सुवर्चला तथैवोमा विकेशी चापरा स्वधा ॥

„Der Eingeweihte (Asket), der Brāhmaṇa und Soma“ — diese (zusammen mit den vorherigen) sind die Stätten in der rechten Ordnung. Ihre Gemahlinnen sind Suvarcalā, ebenso Umā, Vikeśī und eine weitere namens Svadhā.

Verse 10

स्वाहा दिशस्तथा दीक्षा रोहिणी च यथाक्रमम् । सूर्यादीनां द्विजश्रेष्ठ ! रुद्राद्यैर्नामभिः सह ॥

Und (die übrigen Gemahlinnen) sind Svāhā, die Himmelsrichtungen (Diśaḥ), Dīkṣā und Rohiṇī, jeweils der Ordnung nach — zusammen mit den Namen, die mit Rudra beginnen, für die Reihe, die mit der Sonne beginnt, o Bester der Brāhmaṇas.

Verse 11

शनैश्चरस्तथा शुक्रो लोहिताङ्गो मनोजवः । स्कन्दः सर्गो ’थ सन्तानो बुधश्चानुक्रमात् सुतः ॥

Und ihre Söhne waren der Reihe nach: Śanaiścara, Śukra, Lohitāṅga, Manojava, Skanda, Sarga, Santāna und Budha.

Verse 12

एवम्प्रकारो रुद्रोऽसौ सतीं भार्यामविन्दत । दक्षकोपाच्च तत्याज सा सती स्वं कलेवरम् ॥

So erlangte Rudra (Rudra) Satī (Satī) zur Gemahlin. Doch wegen Dakṣas (Dakṣa) Zorn wurde sie zurückgewiesen; und jene Satī verließ ihren eigenen Leib.

Verse 13

हिमवद्दुहिता साभून्मेनायां द्विजसत्तम । तस्या भ्राता तु मैनाकः सखाम्भोधेरनुत्तमः ॥

O Bester der Zweifachgeborenen, sie wurde zur Tochter Himavats (Himavat), geboren aus Menā (Menā). Ihr Bruder war Maināka (Maināka), der unvergleichliche Freund des Ozeans.

Verse 14

उपयेमे पुनश्चैनामनन्यां भगवान्भवः । देवौ धाताविधातारौ भृगोः ख्यातिरसूयत ॥

Dann nahm der Gesegnete Bhava (Śiva) sie, die Unvergleichliche, erneut zur Gemahlin. Khyāti, die Gattin Bhṛgus (Bhṛgu), gebar die beiden Götter Dhātṛ und Vidhātṛ.

Verse 15

श्रियञ्च देवदेवस्य पत्नी नारायणास्य या । आयातिर्नियतिश्चैव मेरोः कन्ये महात्मनः ॥

Und Śrī — die Gemahlin Nārāyaṇas (Nārāyaṇa), des Gottes der Götter. Ebenso waren Āyāti (Āyāti) und Niyati (Niyati) die beiden Töchter des großherzigen Meru (Meru).

Verse 16

धाताविधात्रोस्ते भार्ये तयोर्जातौ सुतावुभौ । प्राणश्चैव मृकण्डुश्च पिता मम महायशाः ॥

Dhātṛ und Vidhātṛ hatten zwei Gemahlinnen; aus ihnen wurden zwei Söhne geboren — Prāṇa und Mṛkaṇḍu, mein ruhmreicher Vater.

Verse 17

मनस्विन्यामहं तस्मात् पुत्रो वेदशिरा मम । धूम्रवत्यां समभवत् प्राणस्यापि निबोध मे ॥

Von Manasvinī hatte ich einen Sohn namens Vedaśiras. Und von Dhūmravatī wurde ebenfalls ein Sohn des Prāṇa geboren—erkenne dies aus meinen Worten.

Verse 18

प्राणस्य द्युतिमान् पुत्र उत्पन्नस्तस्य चात्मजः । अजराश्च तयोः पुत्राः पौत्राश्च बहवोऽभवन् ॥

Dyutimān, der Sohn des Prāṇa, wurde geboren, und auch er hatte einen Sohn. Aus diesen beiden gingen Söhne namens Ajarā hervor, ebenso viele Enkel.

Verse 19

पत्नी मरीचेः सम्भूतिः पौर्णमासमसूयत । विराजाः पर्वतश्चैव तस्य पुत्रौ महात्मनः ॥

Sambhūti, die Gattin des Marīci, gebar Paurṇamāsa. Und Virajā und Parvata waren die beiden Söhne jenes großherzigen Wesens.

Verse 20

तयोः पुत्रांस्तु वक्ष्येऽहं वंशसंकीर्तने द्विज । स्मृतिश्चाङ्गिरसः पत्नी प्रसूता कन्यकास्तथा ॥

Nun will ich in der Rezitation der Geschlechter von ihren Söhnen berichten, o Zweimalgeborener. Smṛti, die Gattin des Aṅgiras, gebar auch Töchter.

Verse 21

सिनीवाली कुहूश्चैव राका भानुमती तथा । अनसूया तथैवात्रेर् जज्ञे पुत्रानकल्मषान् ॥

Sinīvālī und Kuhū, Rākā und Bhānumatī—dies waren die Töchter. Ebenso gebar Anasūyā, die Gattin des Atri, Söhne, frei von Unreinheit.

Verse 22

सोमं दुर्वाससं चैव दत्तात्रेयञ्च योगिनम् । प्रीत्यां पुलस्त्यभार्यायां दत्तोऽन्यस्तत्सुतोऽभवत् ॥

Soma, Durvāsas und der Yogin Dattātreya — diese (Söhne) wurden geboren. Und aus Prīti, der Gemahlin Pulastyas, wurde ein weiterer (Sohn) namens Datta geboren; er wurde ihr Sohn.

Verse 23

पूर्वजन्मनि सोऽगस्त्यः स्मृतः स्वायम्भुवेऽन्तरे । कर्दमश्चार्ववीरश्च सहिष्णुश्च सुतत्रयम् ॥

In einer früheren Geburt wird er als Agastya erinnert, während der Svāyambhuva-Manvantara. Er hatte drei Söhne: Kardama, Ārvavīra und Sahiṣṇu.

Verse 24

क्षमा तु सुषुवे भार्या पुलहस्य प्रजापतेः । क्रतोस्तु सन्नतिर्भार्या बालखिल्यानसूयत ॥

Kṣamā, die Gemahlin des Prajāpati Pulaha, gebar Nachkommenschaft. Und Sannati, die Gemahlin Kratus, gebar die Bālakhilyas.

Verse 25

षष्टिर्यानि सहस्राणि ऋषीणामूर्ध्वरेतसाम् । ऊर्जायान्तु वसिष्ठस्य सप्ताजायन्त वै सुताः ॥

Es gab sechzigtausend ṛṣis, die ūrdhvaretas waren, enthaltsam und ihre zeugende Kraft bewahrend. Und aus Ūrjā, der Gemahlin Vasiṣṭhas, wurden wahrlich sieben Söhne geboren.

Verse 26

रजोगात्रोर्ध्वबाहुश्च सबलश्चानघस्तथा । सुतपाः शुक्ल इत्येते सर्वे सप्तर्षयः स्मृताः ॥

Rajogātra, Ūrdhvabāhu, Sabala, Anagha, Sutapā und Śukla — all diese werden als die sieben ṛṣis (Saptarṣis) erinnert.

Verse 27

योऽसावग्निरभीमानी ब्रह्मणस्तनयोऽग्रजः । तस्मात् स्वाहा सुतान् लेभे त्रीन् उदारौजसो द्विज ॥

Jener Agni—Abhimānī—Brahmās Sohn, der Erstgeborene: von ihm empfing Svāhā drei Söhne, o Zweimalgeborener, von strahlender Energie.

Verse 28

पावकं पवमानञ्च शुचिं चापि जलाशिनम् । तेषान्तु सन्ततावन्ये चत्वारिंशच्च पञ्च च ॥

Es sind Pāvaka, Pavamāna und Śuci—auch Jalāśin genannt. In ihrer Linie gab es weitere—fünfundvierzig an der Zahl.

Verse 29

कथ्यन्ते बहुशश्चैते पिता पुत्रत्रयञ्च यत् । एवमेकोनपञ्चाशद् दुर्जयाः परिकीर्तिताः ॥

Diese werden immer wieder genannt—der Vater und die Dreiheit der Söhne. So werden neunundvierzig ‘Durjayā’ aufgezählt.

Verse 30

पितरो ब्रह्मणा सृष्टा ये व्याख्याता मया तव । अग्निष्वात्ता बर्हिषदोऽनग्नयः साग्नयश्च ये ॥

Die von Brahmā erschaffenen Pitṛs—die ich dir erläutert habe—sind die Agniṣvāttas, die Barhiṣads, sowie die ohne Feuer und die mit Feuer.

Verse 31

तेभ्यः स्वधा सुते जज्ञे मेनां वै धारिणीं तथा । ते उभे ब्रह्मवादिन्यौ योगिन्यौ चाप्युभे द्विज ॥

Von ihnen gebar Svadhā zwei Töchter—Menā und ebenso Dhāriṇī. Beide waren brahmavādinī (Auslegerinnen des Brahman) und beide waren yoginī, o Zweimalgeborener.

Verse 32

उत्तमज्ञानसम्पन्ने सर्वैः समुदिते गुणैः । इत्येषा दक्षकन्यानां कथितापत्यसन्ततिः । श्रद्धावान् संस्मरन्नित्यं प्रजावानभिजायते ॥

Mit vortrefflichem Wissen begabt und in vollem Maße mit allen Tugenden ausgestattet—so ist die Linie der Nachkommen beschrieben, die aus den Töchtern Dakṣas hervorgegangen sind. Wer dessen täglich im Glauben gedenkt, wird mit Nachkommenschaft gesegnet.