Shloka 71
Virāṭa-parva Adhyāya 22 — Draupadī’s Abduction Attempt and Bhīma’s Suppression of the Kīcakas
त॑ हीयमानं विज्ञाय भीमसेनो महाबल: । वक्षस्यानीय वेगेन ममर्देनं विचेतसम्,महाबली भीमसेन उसे निर्बल एवं अचेत होते देख उसकी छातीपर चढ़ बैठे और बड़े वेगसे उसे रौंदने लगे
taṁ hīyamānaṁ vijñāya bhīmaseno mahābalaḥ | vakṣasy ānīya vegena mamarda enaṁ vicetasam ||
Als er ihn schwinden sah, erkannte der überaus starke Bhīmasena, dass dessen Kraft nachließ. Mit einem jähen Ansturm stieg er ihm auf die Brust und zerdrückte ihn mit Wucht, bis er besinnungslos wurde—ein Akt überwältigender Körpermacht in der Hitze des Kampfes, nicht ein Moment bedachter Zurückhaltung.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in the intensity of battle, strength and tactical decisiveness can override gentler restraint; it implicitly raises the ethical tension between necessary force in combat and the ideal of measured conduct.
Bhīma notices his opponent is weakening; he quickly climbs onto the man’s chest and crushes him with force, rendering him unconscious.