Shloka 2
Adhyāya 160: Dikpāla-Cosmography and the Sun’s Kālacakra (दिक्पाल-विश्ववर्णनम् तथा आदित्यस्य कालचक्रम्)
ततः कृष्णा च भीमश्न यमौ च सुतपस्विनौ । शिरोभ्रि: प्राप्य राजर्षि परिवार्योपतस्थिरे,तदनन्तर द्रौपदी, भीमसेन और परम तपस्वी नकुल-सहदेव--ये सभी मस्तक झुकाकर उन राजर्षिको चारों ओरसे घेरकर खड़े हो गये
tataḥ kṛṣṇā ca bhīmaś ca yamau ca sutapasvinau | śirobhis prāpya rājarṣiṃ parivāryopatasthire ||
Dann traten Kṛṣṇā (Draupadī), Bhīma und die Zwillingsbrüder—Nakula und Sahadeva, standhaft in der Askese—mit gesenktem Haupt an den königlichen Weisen heran. Von allen Seiten um ihn versammelt, standen sie in ehrerbietiger Bereitschaft und zeigten Demut und das gebührende Verhalten gegenüber einem verehrungswürdigen Älteren.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic etiquette: approaching a venerable person with humility—bowed head, restrained demeanor, and respectful attendance. It presents reverence toward a rājarṣi as a moral norm, linking inner discipline (tapas) with outward conduct.
After the preceding event, Draupadī, Bhīma, and the twin brothers Nakula and Sahadeva come to a royal sage. They bow, surround him respectfully, and stand by in attendance, indicating deference and readiness to listen or serve.