Shloka 37
अध्याय ४ — दुर्योधनस्य असंधि-निश्चयः
Duryodhana’s Refusal of Reconciliation
सात्यकेश्वैव यो वेगो भीमसेनस्य चो भयो: । दारयेच्च गिरीन् सर्वान् शोषयेच्चैव सागरान्,“उधर सात्यकि और भीमसेन दोनों वीरोंका जो वेग है, वह सारे पर्वतोंको विदीर्ण कर सकता है। समुद्रोंको भी सुखा सकता है
sātyakeś caiva yo vego bhīmasenasya ca ubhayoḥ | dārayec ca girīn sarvān śoṣayec caiva sāgarān ||
Sañjaya sprach: So gewaltig sind Schwung und Kraft von Sātyaki und Bhīmasena, dass sie alle Berge spalten und selbst die Ozeane austrocknen könnten. Im ethischen Rahmen des Krieges ist dies ein gesteigertes Lob ihrer kriegerischen Energie—eine Macht, die, an ein gerechtes Ziel gebunden, entscheidend wird, zugleich aber daran erinnert, wie zerstörerisch ungezügelte Stärke sein kann.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the awe-inspiring potency of great warriors and implicitly points to an ethical tension: immense strength is admirable, but in a dharma-centered narrative it must be directed toward rightful ends, since the same force can cause vast destruction.
Sañjaya, reporting the battlefield events to Dhṛtarāṣṭra, praises the combined martial drive of Sātyaki and Bhīmasena using cosmic-scale imagery—splitting mountains and drying oceans—to convey their unstoppable advance.