Shloka 803
अतिष्ठत् स्थाणुभूत: स सहस्र॑ परिवत्सरान् | पार्थ! उस समय सम्पूर्ण देवता और तपोधन महर्षि भगवान् शंकरकी स्तुति करने लगे। उन भगवानने उस अनुपम एवं दिव्य माहेश्वर स्थान (रथ)-का निर्माण करके उसपर एक हजार वर्षोतक स्थिरभावसे खड़े रहे
atiṣṭhat sthāṇubhūtaḥ sa sahasraṁ parivatsarān | pārtha! tadā samagrā devatāś ca tapodhanā maharṣayaś ca bhagavantaṁ śaṅkaraṁ stotum ārabdhavantaḥ | sa bhagavān anupamaṁ divyaṁ māheśvaraṁ sthānaṁ (rathaṁ) nirmāya tatropaviśya/āsthāya sahasraṁ varṣāṇi sthirabhāvena tiṣṭhām āsa |
Vyāsa sprach: Er stand reglos wie eine Säule tausend Jahre lang. O Pārtha, da begannen alle Götter und die großen, askesereichen ṛṣis, Śaṅkara zu preisen. Jener Herr, nachdem er eine unvergleichliche, göttliche māheśvarische Stätte—seinen Wagen—erschaffen hatte, blieb darauf stehen, standhaft und unbewegt, volle tausend Jahre. Die Stelle betont die ethische Kraft unerschütterlicher Tapas und die Macht der Hingabe, die göttliche Gegenwart und Hilfe herbeizieht.
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral power of unwavering discipline (sthirabhāva) and devotion: sustained tapas and sincere praise align beings with dharma and invite divine support, showing that inner steadiness can be more potent than outward force.
A figure remains immobile for a thousand years; during this period the gods and ascetic seers praise Śiva. Śiva then fashions a unique divine Māheśvara ‘station’—described as a chariot—and remains there in firm, unshaken posture for a thousand years.