Shloka 44
सुवाससे नमस्तुभ्यं सुव्रताय सुधन्विने । धनुर्धराय देवाय प्रियधन्वाय धन्विने,कुबेर जिनके सखा हैं, उन देवेश्वर शिवको नमस्कार है। प्रभो! आप उत्तम वस्त्र, उत्तम व्रत और उत्तम धनुष धारण करते हैं। आप धनुर्धर देवताको धनुष प्रिय है, आप धन्वी, धन्वन्तर, धनुष और धन्वाचार्य हैं, आपको नमस्कार है। भयंकर आयुध धारण करनेवाले सुरश्रेष्ठ महादेवजीको नमस्कार है
suvāsase namastubhyaṃ suvratāya sudhanvine | dhanurdharāya devāya priyadhanvāya dhanvine ||
Vyāsa bringt Śiva ehrfürchtige Verehrung dar und preist ihn als göttlichen Bogenschützen: den Träger der besten Gewänder, standhaft in edlen Gelübden und bewaffnet mit einem unvergleichlichen Bogen. Inmitten der moralischen Anspannung des Krieges zeigt der Hymnus wahre Macht als durch Disziplin und Gelübde gezügelte Macht, der Hingabe würdig—und erinnert daran, dass Sieg und Schutz durch Rechtschaffenheit und Ehrfurcht gesucht werden, nicht durch bloße Gewalt.
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that supreme strength is inseparable from disciplined vows and divine order: the ideal wielder of power is one governed by dharma, worthy of reverence, and approached through devotion rather than aggression alone.
Vyāsa speaks a brief hymn of salutation, invoking Śiva with epithets highlighting his purity, vows, and mastery of the bow—an invocation that situates the unfolding war within a larger sacred and moral framework.