Shloka 28
नमस्कुरुष्व कौन्तेय तस्मै शान्ताय वै सदा,कुन्तीनन्दन! अतः तुम भी उन शान्तस्वरूप भगवान् शिवको सदा नमस्कार किया करो। जो रुद्र, नीलकण्ठ, कनिष्ठ (सूक्ष्म या दीप्तिमान), उत्तम तेजसे सम्पन्न, जटाजूटधारी, विकरालस्वरूप, पिंगल नेत्रवाले तथा कुबेरको वर देनेवाले हैं, उन भगवान् शिवको नमस्कार है
vyāsa uvāca | namaskuruṣva kaunteya tasmai śāntāya vai sadā | kuntīnandana ataḥ tvam api tān śāntasvarūpaṃ bhagavantaṃ śivaṃ sadā namaskuruṣva | yo rudro nīlakaṇṭhaḥ kaniṣṭhaḥ (sūkṣmaḥ dīptimān vā) uttamatejase sampannaḥ jaṭājūṭadharo vikarālasvarūpaḥ piṅgalanetravān kuberāya varaṃ dadau, tasmai bhagavate śivāya namaḥ ||
Vyāsa sprach: „O Sohn der Kuntī, verneige dich immerdar in Ehrfurcht vor jenem ewig friedvollen Herrn. Darum, o Sohn der Kuntī, sollst auch du stets dem Herrn Śiva huldigen, dessen Wesen Frieden ist. Heil dem Śiva, der Rudra heißt, der Blaukehlige (Nīlakaṇṭha); der Feine (oder überaus Strahlende), erfüllt von höchstem Glanz; der Träger verfilzter Locken; von schreckenerregender Gestalt; mit fahlgelben Augen; und der selbst Kubera Gaben verleiht.“
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse teaches sustained devotion and humility: one should repeatedly offer reverence to Śiva, understood here as the eternally peaceful Lord who nonetheless bears awe-inspiring power. Ethical emphasis lies in seeking inner steadiness (śānti) and divine alignment amid crisis.
Vyāsa addresses Arjuna directly, instructing him to bow to Śiva and reciting a brief praise-list of Śiva’s epithets (Rudra, Nīlakaṇṭha, etc.), including the note that Śiva granted boons to Kubera—underscoring Śiva’s authority to bestow protection and success.