Shloka 36
कर्ण-पाण्डव-संमर्दः — Karṇa and Arjuna’s Intensified Engagement
छादयन्तौ हि शत्रुघ्नावन्योन्यं सायकै: शितै: । शरजालावृत॑ व्योम चक्राते5द्धुतविक्रमौ,उन दोनों त पराक्रमी शत्रुहन्ता वीरोंने एक-दूसरेको तीखे बाणोंसे आच्छादित करते हुए आकाशको बाण-समूहोंसे व्याप्त कर दिया
chādayantau hi śatrughnāv anyonyaṃ sāyakaiḥ śitaiḥ | śarajālāvṛtaṃ vyoma cakrāte 'dbhuta-vikramau ||
Sañjaya sprach: Die beiden erstaunlich tapferen Krieger—Feindbezwinger—überschütteten einander mit scharfen Pfeilen, sodass der Himmel selbst von einem Netz aus Geschossen verdunkelt wurde. In diesem düsteren Waffentausch zeigt sich ihre Kraft als disziplinierte kriegerische Entschlossenheit, während die Szene zugleich die ethische Tragödie des Krieges hervorhebt, in dem Heldentum und Vernichtung gemeinsam voranschreiten.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the paradox of righteous martial duty: extraordinary courage and skill can be exercised with discipline, yet the same excellence intensifies the devastation of war. It invites reflection on how dharma in battle (kṣatriya-dharma) coexists with the moral cost of violence.
Sañjaya describes two formidable warriors engaged in a fierce duel, each covering the other with sharp arrows. Their volleys are so dense that the sky appears filled and veiled by masses of arrows.