Shloka 15
Adhyāya 110: Dhṛtarāṣṭra’s Lament on Fate; Saṃjaya’s Reproof and the Princes’ Assault on Bhīma (द्रोणपर्व, अध्याय ११०)
आर्ष्यशुद्धिं ततो भीमो नवभिर्निशितै: शरै: । विव्याध प्रहसन् राजन् राक्षसेन्द्रममर्षणम्,राजन्! फिर भीमसेनने हँसते हुए नौ पैने बाणों-द्वारा ऋष्यशृंगकुमार अमर्षशील राक्षसराज अलम्बुषको घायल कर दिया
ārṣyaśuddhiṃ tato bhīmo navabhir niśitaiḥ śaraiḥ | vivyādha prahasan rājan rākṣasendram amarṣaṇam ||
Sañjaya sprach: Dann durchbohrte Bhīma, lachend, den Rākṣasa-König Alambuṣa — wild und jede Kränkung unerträglich findend — mit neun scharfen Pfeilen, o König. Der Augenblick hebt Bhīmas furchtlosen Kampfeswillen hervor und stellt den moralischen Gegensatz zwischen der disziplinierten kṣatriyahaften Tapferkeit und der zorngetriebenen Gewalt des rākṣasaischen Gegners heraus.
संजय उवाच