Shloka 9
आदि पर्व, अध्याय 96 — काश्यकन्याहरणं, शाल्वसमागमः, अम्बावचनं च
Kāśī princesses taken; encounter with Śālva; Ambā’s declaration
अत्रानुवंशशलोको भवति-- यदुं च तुर्वसुं चैव देवयानी व्यजायत । ट्रह्ूं चानुं च पूरुं च शर्मिष्ठा वार्षपर्वणी,यहाँ उनके वंशका परिचय देनेवाला यह श्लोक कहा जाता है-- देवयानीने यदु और तुर्वसु नामवाले दो पुत्रोंको जन्म दिया और वृषपर्वाकी पुत्री शर्मिष्ठाने 2 अव अनु तथा पूरु--ये तीन पुत्र उत्पन्न किये
atrānuvaṁśaśloko bhavati— yaduṁ ca turvasuṁ caiva devayānī vyajāyata | druhyuṁ cānuṁ ca pūruṁ ca śarmiṣṭhā vārṣaparvaṇī ||
Hier wird ein genealogischer Vers vorgetragen: Devayānī gebar zwei Söhne, Yadu und Turvasu; und Śarmiṣṭhā, die Tochter Vṛṣaparvans, gebar drei Söhne—Druhyu, Anu und Pūru. Die Erzählung markiert die Verzweigung der königlichen Linien und betont, wie dynastische Kontinuität und rechtmäßige Nachfolge durch anerkannte Nachkommen und bewahrte Abstammung gesichert werden.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes the importance of preserving and reciting lineage (anuvaṁśa) as a cultural and political ethic: legitimacy, inheritance, and social memory in royal houses depend on clearly acknowledged descent.
Vaiśampāyana introduces a lineage-verse listing the sons born to Devayānī (Yadu, Turvasu) and to Śarmiṣṭhā, daughter of Vṛṣaparvan (Druhyu, Anu, Pūru), thereby mapping the origins of major dynastic branches.