Aṃśāvataraṇa-kathana (Catalog of Divine/Asuric Portions in Human Births) — Chapter 61
पुरोचनाद् रक्षमाणा: संवत्सरमतन्द्रिता: । सुरुड़ां कारयित्वा तु विदुरेण प्रचोदिता:,धृतराष्ट्रकी आज्ञासे शत्रुओंका दमन करनेवाले कुन्तीकुमार महात्मा पाण्डव वारणावत नगरमें आकर लाक्षागृहमें अपनी माताके साथ रहने लगे। पुरोचनसे सुरक्षित हो सदा सजग रहकर उन्होंने एक वर्षतक वहाँ निवास किया। फिर विदुरकी प्रेरणा (विदुरके भेजे हुए आदमियों)-से पाण्डवोंने एक सुरंग खुदवायी। तत्पश्चात् वे शत्रुसंतापी पाण्डव उस लाक्षागृहमें आग लगा पुरोचनको दग्ध करके भयसे व्याकुल हो मातासहित सुरंगद्वारा वहाँसे निकल भागे
purocanād rakṣamāṇāḥ saṃvatsaram atandritāḥ | suruṅgāṃ kārayitvā tu vidureṇa pracoditāḥ ||
Vaiśampāyana sprach: Stets wachsam, obwohl sie von Purocana „beschützt“ wurden, blieben sie dort ein volles Jahr. Dann ließen sie, von Vidura angetrieben, einen Tunnel graben — ein Akt der Weitsicht und rechtmäßigen Selbstbewahrung gegen einen verborgenen Anschlag. Dieser Vers kennzeichnet die ethische Strategie der Pāṇḍavas: Sie beginnen keine Treulosigkeit, doch bedienen sie sich kluger Mittel, um einem ungerechten Mordversuch zu entkommen.
वैशम्पायन उवाच
When faced with adharma disguised as ‘protection,’ dharma may require alertness and intelligent precaution. The verse highlights ethical prudence: safeguarding life through foresight and counsel (Vidura) without resorting to unjust aggression.
The Pandavas, kept under Purocana’s watch at Vāraṇāvata, remain vigilant for a year. Acting on Vidura’s prompting, they arrange for a tunnel to be dug—preparing an escape route from the impending danger of the lac-house plot.