Shloka 24
Jaratkāru’s Conditional Marriage Vow and Vāsuki’s Offer (जरत्कारु-विवाह-नियमः)
तं च मौनव्रतं श्रुत्वा वने मुनिवरं तदा । भूय एवाभवदू् राजा शोकसंतप्तमानस:,वे श्रेष्ठ महर्षि उस समय वनमें मौन-व्रतका पालन कर रहे थे, यह सुनकर राजा परीक्षित्का मन और भी शोक एवं संतापमें डूब गया
taṃ ca maunavrataṃ śrutvā vane munivaraṃ tadā | bhūya evābhavad rājā śokasaṃtaptamānasaḥ ||
Als er hörte, dass der erhabenste der Weisen im Wald damals ein Schweigegelübde hielt, sank das Herz des Königs Parīkṣit noch tiefer, von Kummer und innerer Qual versengt.
गौरयुख उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical power of restraint (mauna) and how a ruler’s mind, when burdened by grief, can be further tested when immediate counsel is unavailable—prompting patience, accountability, and self-control.
The king learns that the eminent sage in the forest is observing a vow of silence. This blocks instant communication and intensifies the king’s sorrow and agitation, deepening the emotional tension of the episode.