Shloka 11
Ādi-parva Adhyāya 33: Vāsuki’s Council on Averting the Sarpa-satra
अपीत्वैवामृतं पक्षी परिगृह्माशु निःसृतः । आगच्छदपरिश्रान्त आवार्यार्कप्रभां ततः,उन्होंने स्वयं अमृतको नहीं पीया, केवल उसे लेकर शीघ्रतापूर्वक वहाँसे निकल गये और सूर्यकी प्रभाका तिरस्कार करते हुए बिना थकावटके चले आये
apītvāivāmṛtaṃ pakṣī parigṛhya āśu niḥsṛtaḥ | āgacchad apariśrānta āvāryārkaprabhāṃ tataḥ ||
Ohne den Nektar auch nur zu kosten, ergriff der Geflügelte ihn und zog eilends davon. Dann kam er, unerschrocken und unermüdet, zurück, als verdunkle er den Glanz der Sonne — sein Entschluss war von Selbstzucht und Ziel getragen, nicht von Genussgier.
शौनक उवाच
Educational Q&A
The verse highlights restraint and purposeful action: even when possessing amṛta, the hero does not consume it for personal gain, suggesting ethical self-control and fidelity to a larger aim.
Śaunaka describes the winged being (Garuḍa) taking the amṛta without drinking it, swiftly leaving the place, and returning unwearied, his brilliance likened to eclipsing the sun’s radiance.