Shloka 10
Ādi-parva Adhyāya 33: Vāsuki’s Council on Averting the Sarpa-satra
समुत्पाट्यामृतं तत्र वैनतेयस्ततो बली । उत्पपात जवेनैव यन्त्रमुन्मथ्य वीर्यवान्,आकाशकमें विचरनेवाले महापराक्रमी विनता-कुमारने वेगपूर्वक आक्रमण करके उन दोनों सर्पोके शरीरको बीचसे काट डाला; फिर वे अमृतकी ओर झपटे और चक्रको तोड़- फोड़कर अमृतके पात्रको उठाकर बड़ी तेजीके साथ वहाँसे उड़ चले
samutpāṭyāmṛtaṃ tatra vainateyas tato balī | utpapāta javenaiva yantram unmathya vīryavān |
Śaunaka sprach: Daraufhin sprang der mächtige Vainateya (Garuḍa), nachdem er dort den Nektar an sich gebracht hatte, mit großer Geschwindigkeit empor. Mit seiner Kraft zerschlug er die Wächtervorrichtung und flog, das Gefäß des amṛta in den Klauen, eilends durch den Himmel davon.
शौनक उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the tension between ends and means: Garuḍa’s aim is tied to a vow and filial obligation, yet he achieves it through overwhelming force. It invites reflection on how dharma can involve competing duties—compassion and restraint versus urgent responsibility and resolve.
Garuḍa (Vainateya), after reaching the place of amṛta, seizes it, breaks through the protective mechanism guarding it, lifts the vessel of nectar, and escapes rapidly through the sky.