Shloka 77
Śārṅgakānāṃ Avināśaḥ (Why the Śārṅga Birds Were Spared) | शार्ङ्गकानामविनाशः
कृष्णस्य सदृशं शौर्ये वीर्ये रूपे तथा55कृतौ । ददर्श पुत्र॑ बीभत्सुर्मघवानिव त॑ यथा,वह शूरता, पराक्रम, रूप तथा आकृति--सभी बातोंमें श्रीकृष्णके समान ही जान पड़ता था। अर्जुन अपने उस पुत्रको वैसी ही प्रसन्नतासे देखते थे, जैसे इन्द्र उन्हें देखा करते थे
vaiśampāyana uvāca | kṛṣṇasya sadṛśaṃ śaurye vīrye rūpe tathākṛtau | dadarśa putraṃ bībhatsur maghavān iva taṃ yathā ||
Vaiśampāyana sprach: Bībhatsu (Arjuna) erblickte seinen Sohn und fand ihn Kṛṣṇa selbst ähnlich — an Tapferkeit, Kraft, Schönheit und sogar an Gestalt und Haltung. Arjuna schaute auf dieses heldenhafte Kind mit derselben freudigen Zustimmung, mit der Maghavān (Indra) ihn, so heißt es, zu betrachten pflegt.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ideal of kṣatriya excellence—valor, strength, and noble bearing—while also showing how virtue and heroic qualities are recognized and affirmed within family and tradition through respectful comparison to exemplary figures like Kṛṣṇa and Indra.
Vaiśampāyana narrates that Arjuna sees his son and is struck by the son's resemblance to Kṛṣṇa in key heroic qualities; Arjuna’s pleased gaze is compared to Indra’s approving regard for Arjuna.