Śārṅgakānāṃ Avināśaḥ (Why the Śārṅga Birds Were Spared) | शार्ङ्गकानामविनाशः
पाज्चाल्यपि तु पञ्चभ्य: पतिभ्य: शुभलक्षणा । लेभे पञ्च सुतान् वीराउश्रेष्ठानू पज्चाचलानिव,शुभलक्षणा पांचालीने भी अपने पाँचों पतियोंसे पाँच श्रेष्ठ पुत्रोंकोी प्राप्त किया। वे सब- के-सब वीर और पर्वतके समान अविचल थे
Pāñcāly api tu pañcabhyaḥ patibhyaḥ śubhalakṣaṇā | lebhe pañca sutān vīrān śreṣṭhān upapāñcālān iva ||
Vaiśampāyana sprach: Draupadī aus Pāñcāla, mit glückverheißenden Zeichen begabt, gebar auch fünf Söhne von ihren fünf Gatten. Diese Söhne waren heldenhaft und vortrefflich—standhaft und furchtgebietend wie die Berge von Upapāñcāla—ein Zeichen der sanktionierten Fortdauer der Linie der Pāṇḍavas und der sozial-ethischen Legitimität ihrer ungewöhnlichen Ehe im Rahmen des epischen Dharma.
वैशम्पायन उवाच
The verse underscores continuity of lineage and the epic’s framing of Draupadī’s polyandrous marriage as dharmically accommodated: her five sons by five husbands are presented as auspicious, heroic, and socially significant heirs.
Vaiśampāyana reports that Draupadī bore five excellent, valiant sons—one associated with each of her five husbands—described as steadfast like the Upapāñcāla mountains.