Shloka 23
Śārṅgakānāṃ Avināśaḥ (Why the Śārṅga Birds Were Spared) | शार्ङ्गकानामविनाशः
प्रत्युत्थाय तदा कृष्णा स्वसारं माधवस्य च,उस समय द्रौपदी तुरंत उठकर खड़ी हो गयी और श्रीकृष्णकी बहिन सुभद्राको हृदयसे लगाकर बड़ी प्रसन्नतासे बोली--“बहिन! तुम्हारे पति शत्रुरहित हों।” सुभद्राने भी आनन्दमग्न होकर कहा--“बहिन! ऐसा ही हो”
pratyutthāya tadā kṛṣṇā svasāraṃ mādhavasya ca | subhadrāṃ hṛdayenāśliṣya praharṣavatībravīt—“bhagini! tava patiḥ śatrurhito bhavatu” iti | subhadrāpy ānandamagnā pratyuvāca—“tathaiva bhavatu” iti ||
Da erhob sich Draupadī sogleich. Sie umarmte Subhadrā—die Schwester Mādhavas (Kṛṣṇas)—innig an ihr Herz und sprach voller Freude: „Schwester, möge dein Gemahl frei von Feinden sein.“ Auch Subhadrā, von Wonne erfüllt, erwiderte: „Schwester, so sei es.“
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dhārmic social conduct: rising to honor a guest/relative, expressing affection, and offering auspicious blessings. Ethical speech here functions to strengthen kinship bonds and to wish well-being without rivalry.
Draupadī stands up respectfully and embraces Subhadrā, Kṛṣṇa’s sister. In joy she blesses Subhadrā that her husband be free from enemies; Subhadrā happily returns the same benediction.