Shloka 22
द्रौपदी-वरण-प्रत्ययः — Intelligence Reports and the Kaurava Court’s Response
भीमस्ततस्तत् कृतवान् नरेन्द्र तां चैव पूजां प्रतिगृहा हर्षात् सुखोपविष्टं तु पुरोहितं तदा युधिष्ठिरो ब्राह्मणमित्युवाच,जनमेजय! तब भीमसेनने पाद्य, अर्घ्य निवेदन करके उनका विधिवत् पूजन किया। उनकी दी हुई पूजाको प्रसन्नतापूर्वक ग्रहण करके पुरोहितजी जब बड़े सुखसे आसनपर बैठ गये, तब राजा युधिष्ठिरने उन ब्राह्मणदेवतासे इस प्रकार कहा--
dhṛṣṭadyumna uvāca | bhīmas tatas tat kṛtavān narendra tāṃ caiva pūjāṃ pratigṛhya harṣāt | sukhopaviṣṭaṃ tu purohitaṃ tadā yudhiṣṭhiro brāhmaṇam ity uvāca, janamejaya |
Dṛṣṭadyumna sprach: Da vollzog Bhīma, o König, jene Riten und erwies ihm nach Vorschrift die gebührende Verehrung. Der Priester nahm diese Ehrung freudig an; und als er behaglich auf dem Sitz Platz genommen hatte, wandte sich Yudhiṣṭhira an jenen Brahmanen—verehrt wie eine lebendige Verkörperung heiliger Autorität—mit folgenden Worten, o Janamejaya.
धृष्टह्ुम्न उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma through proper hospitality and reverence: a king and his household should honor the purohita/brahmin with formal reception and respectful seating before engaging in counsel or important decisions, affirming the moral authority of sacred learning and ritual order.
Bhīma completes the formal acts of reception and worship and accepts the priest’s participation with joy; once the purohita is comfortably seated, Yudhiṣṭhira begins to address him, while the narrator frames the account for Janamejaya.