द्रौपदी-वरण-प्रत्ययः — Intelligence Reports and the Kaurava Court’s Response
पाण्डुहिं राजा द्रुपदस्य राज्ञ: प्रियः सखा चात्मसमो बभूव । तस्यैष कामो दुहिता ममेयं स््नुषां प्रदास्यामि हि कौरवाय,“महाराज पाण्डु राजा ट्रुपदके आत्माके समान प्रिय मित्र थे। इसलिये उनकी यह अभिलाषा थी कि मैं अपनी इस पुत्रीका विवाह पाण्डुकुमारसे करूँ। इसे राजा पाण्डुको पुत्रवधूके रूपमें समर्पित करूँ:
pāṇḍuḥ rājā drupadasya rājñaḥ priyaḥ sakhā ca ātmasamo babhūva | tasya eṣa kāmo duhitā mama iyaṁ snuṣāṁ pradāsyāmi hi kauravāya ||
Dṛṣṭadyumna sprach: „König Pāṇḍu war dem König Drupada ein geliebter Freund, ihm teuer und wie sein eigenes Selbst geachtet. Darum hegte Drupada diesen Wunsch: ‚Ich werde diese meine Tochter zur Ehe geben, als Schwiegertochter der Kaurava-Linie (das heißt: dem Sohn Pāṇḍus).‘“
धृष्टह्ुम्न उवाच
The verse highlights the ethical and social ideal that deep friendship and mutual respect between rulers can rightly express itself through a dharmic marital alliance, strengthening bonds between families and lineages.
Dhṛṣṭadyumna explains that Drupada regarded Pāṇḍu as a beloved friend, and therefore Drupada wished to give his daughter in marriage into Pāṇḍu’s line—specifically as a bride for Pāṇḍu’s son—framing it as a deliberate alliance grounded in affection and esteem.