Shloka 8
Kuntī’s Benediction to Draupadī and the Alliance Gifts (कुन्त्याः स्नुषाशीर्-वचनम् तथा दान-प्रतिग्रहः)
कुशैस्तु भूमौ शयनं चकार माद्रीपुत्र: सहदेवस्तरस्वी | यथा स्वकीयान्यजिनानि सर्वे संस्तीर्य वीरा: सुषुपुर्धरण्याम्,तदनन्तर वेगवान् वीर माद्रीकुमार सहदेवने धरतीपर कुशकी शय्या बिछा दी। फिर समस्त पाण्डव वीर अपने-अपने मृगचर्म बिछाकर भूमिधर ही सोये
kuśais tu bhūmau śayanaṃ cakāra mādrīputraḥ sahadevas tarasvī | yathā svakīyāny ajināni sarve saṃstīrya vīrāḥ suṣupur dharaṇyām |
Vaiśampāyana sprach: Da bereitete Sahadeva, der schnelle und tapfere Sohn der Mādrī, auf dem Boden ein Lager aus Kuśa-Gras. Danach breiteten die Helden, ein jeder seine eigene Hirschhaut, aus, und alle Krieger legten sich nieder und schliefen auf der Erde—ein schlichtes, doch diszipliniertes Ruhen, das ihrer enthaltsamen Lebensweise entsprach.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined simplicity: even heroic figures accept austere living—sleeping on the ground with kuśa grass and deerskins—reflecting self-control, endurance, and a dharmic readiness to live without luxury.
Sahadeva prepares a resting place on the earth using kuśa grass. Then all the heroes spread their own deerskins and sleep on the ground, marking a pause in the journey or forest setting with orderly, communal rest.