समुद्रवर्णनम् (Description of the Ocean) — Kadrū and Vinatā approach the sea
ततः सुरैर्विजयमवाप्य मन्दर: स्वमेव देशं गमित: सुपूजित: । विनाद्य खं दिवमपि चैव सर्वशः ततो गता: सलिलधरा यथागतम्,तदनन्तर देवताओंने विजय पाकर मन्दराचलको सम्मानपूर्वक उसके पूर्वस्थानपर ही पहुँचा दिया। इसके बाद वे अमृत धारण करनेवाले देवता अपने सिंहनादसे अन्तरिक्ष और स्वर्गलोकको भी सब ओरसे गुँजाते हुए अपने-अपने स्थानको चले गये
tataḥ surair vijayam avāpya mandaraḥ svam eva deśaṃ gamitaḥ supūjitaḥ | vinādya khaṃ divam api caiva sarvaśaḥ tato gatāḥ saliladharā yathāgatam ||
Dann, nachdem die Götter den Sieg errungen hatten, wurde der Berg Mandara—mit gebührender Ehrung—an seinen eigenen Ort zurückgebracht. Daraufhin ließen jene Träger des amṛta ein Löwengebrüll erschallen, sodass Himmel und selbst das Himmelsreich ringsum widerhallten, und sie zogen ein jeder in seine Wohnstatt davon, zurückkehrend, wie sie gekommen waren.
शौनक उवाच
After achieving success, one should restore what was borrowed or displaced, honour what enabled the work, and return to one’s proper role. Victory is shown as disciplined and order-restoring, not disorderly or possessive.
The gods, having achieved victory, respectfully return the Mandara mountain to its original place. Then, with a triumphant roar that echoes through sky and heaven, they depart to their own abodes, returning as they had come.