Shloka 29
समुद्रवर्णनम् (Description of the Ocean) — Kadrū and Vinatā approach the sea
ततो महीं लवणजलं च सागरं महासुरा: प्रविविशुरद्दिता: सुरै: । वियद्गतं ज्वलितहुताशनप्रभं सुदर्शनं परिकुपितं निशम्य ते,इस प्रकार देवताओंके द्वारा पीड़ित हुए महादैत्य आकाशमें जलती हुई आगके समान उद्धासित होनेवाले सुदर्शन चक्रको अपने ऊपर कुपित देख पृथ्वीके भीतर और खारे पानीके समुद्रमें घुस गये
tato mahīṁ lavaṇajalaṁ ca sāgaraṁ mahāsurāḥ praviviśur additāḥ suraiḥ | viyadgataṁ jvalitahutāśanaprabhaṁ sudarśanaṁ parikupitaṁ niśamya te ||
Da stürzten sich die mächtigen Asuras, von den Devas bedrängt, in die Erde und in den Ozean der salzigen Wasser. Als sie vernahmen, dass die Sudarśana-Scheibe—durch den Himmel fahrend und lodernd wie das Opferfeuer—zornentbrannt gegen sie gerichtet sei, suchten sie Zuflucht, indem sie sich in jenen Tiefen verbargen.
शौनक उवाच
Educational Q&A
When power is exercised in alignment with cosmic order (dharma), those acting against it (adharma) often respond not with reform but with fear and concealment. The verse highlights the moral psychology of wrongdoing: pressure from righteous force leads to flight and hiding rather than open confrontation.
The Mahāsuras, harassed by the Devas, learn that the blazing, sky-moving Sudarśana discus is angrily pursuing them. To escape, they enter the earth and the salty ocean, seeking safety in subterranean and underwater regions.