Shloka 4
Saṃvaraṇa–Tapatī Vivāhaḥ (The Marriage of Saṃvaraṇa and Tapatī) — Mahābhārata, Ādi Parva 163
वैशम्पायन उवाच (युधिष्ठिरेण सम्मन्त्रय ब्राह्मुणार्थमरिंदम । कुन्ती प्रविश्य तान् सर्वान् सान्त्ववयामास भारत ।।) ततो रात्र्यां व्यतीतायामन्नमादाय पाण्डव: । भीमसेनो ययौ तत्र यत्रासौ पुरुषादक:ः,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! ब्राह्मण (की रक्षा)-के निमित्त युधिष्ठिरसे इस प्रकार सलाह करके कुन्तीदेवीने भीतर जाकर समस्त ब्राह्मण-परिवारको सान्त्वना दी। तदनन्तर रात बीतनेपर पाण्डुनन्दन भीमसेन भोजनसामग्री लेकर उस स्थानपर गये, जहाँ वह नरभक्षी राक्षस रहता था। बक राक्षसके वनमें पहुँचकर महाबली पाण्डुकुमार भीमसेन उसके लिये लाये हुए अन्नको स्वयं खाते हुए राक्षसका नाम ले-लेकर उसे पुकारने लगे
vaiśampāyana uvāca | (yudhiṣṭhireṇa sammantrya brāhmaṇārtham ariṃdama | kuntī praviśya tān sarvān sāntvayāmāsa bhārata ||) tato rātryāṃ vyatītāyām annam ādāya pāṇḍavaḥ | bhīmaseno yayau tatra yatrāsau puruṣādakaḥ ||
Vaiśampāyana sprach: „O Bhārata (Janamejaya), nachdem Kuntī sich mit Yudhiṣṭhira beraten hatte, um die Brahmanen zu schützen, ging sie hinein und tröstete den gesamten Haushalt des Brahmanen. Dann, als die Nacht vergangen war, nahm der Pāṇḍava Bhīmasena die Speisevorräte und begab sich an den Ort, wo jener menschenfressende Dämon wohnte.“ Die Stelle hebt eine dem Dharma gemäße Antwort auf die Krise hervor: Beratung und Abwägung, Mitgefühl mit den Schutzlosen und mutiges Handeln, um eine Bedrohung für die Gemeinschaft zu beseitigen.
वैशम्पायन उवाच