Mantraśodhana, Dīkṣā-krama, Guru-Pādukā, Ajapā-Haṃsa, and Ṣaṭcakra-Kuṇḍalinī Sādhana
पनसाम्रवटाश्वत्थबकुलेति च तान् विदुः । मुक्तामाणिक्यवैडूर्यगोमेदान्वज्रविद्रुमौ ॥ ३१ ॥
panasāmravaṭāśvatthabakuleti ca tān viduḥ | muktāmāṇikyavaiḍūryagomedānvajravidrumau || 31 ||
তাঁরা পনস, আম্র, বট, অশ্বত্থ ও বকুল নামে পরিচিত; আর মুক্তা, মাণিক্য, বৈডূর্য (লহসুনিয়া), গোমেদ, বজ্র (হীরা) ও বিদ্রুম (প্রবাল) নামেও খ্যাত।
Narada (in dialogue within the Vedanga/technical sciences section; traditionally framed with Sanatkumara lineage in this pada)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: adbhuta
The verse functions as a technical (nighaṇṭu-like) enumeration, preserving authoritative names of substances—trees and gems—used in Vedic culture for ritual materials, auspicious items, and traditional knowledge systems.
Direct bhakti instruction is not stated here; instead, it supports dharmic life by correctly identifying sacred and auspicious materials that commonly accompany worship and ritual settings, which indirectly sustains devotional practice.
It reflects the Vedanga-adjacent tradition of precise nomenclature and classification (nighaṇṭu/lexical listing used alongside vyākaraṇa and ritual usage), ensuring correct identification of dravyas referenced in śāstric procedures.