क्षेत्रं पापहरं ज्ञात्वा तत्र प्रातिष्ठदीश्वरम् । मुक्तश्चैवाभवत्पापात्तस्मात्पुत्रवधोद्भवात्
kṣetraṃ pāpaharaṃ jñātvā tatra prātiṣṭhadīśvaram | muktaścaivābhavatpāpāttasmātputravadhodbhavāt
এই পবিত্ৰ ক্ষেত্ৰ পাপ-হৰণকাৰী বুলি জানি তেওঁ তাত ঈশ্বৰক প্ৰতিষ্ঠা কৰিলে; আৰু পুত্ৰ-বধৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা সেই পাপৰ পৰা নিশ্চয়েই মুক্ত হ’ল।
Īśvara (Śiva)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra (context of Mānavīśvara-māhātmya)
Type: kshetra
Listener: null
Scene: A remorseful king/pilgrim in Prabhāsa installs a Śiva-liṅga with ritual vessels; the atmosphere is penitential yet hopeful, with the kṣetra’s sanctity radiating as the burden of sin lifts.
A tīrtha’s sanctity (kṣetra-māhātmya) works with sincere corrective action to dissolve accumulated sin.
Prabhāsa-kṣetra as a pāpa-hara kṣetra, centered on Mānavīśvara (Īśvara installed there).
Establishing Īśvara (liṅga-pratiṣṭhā) at the holy kṣetra as an act of prāyaścitta.