Adhyaya 98

Verse 1

सूत उवाच । ततो दशरथो राजा मंत्रिभिस्तैर्विसर्जितः । हाटकेश्वरजं क्षेत्रं संप्राप्तो हर्षसंयुतः

সূতই ক’লে: তাৰ পাছত ৰজা দশৰথ, সেই মন্ত্ৰীসকলে সন্মানেৰে বিদায় দিয়া পাছত, আনন্দেৰে পৰিপূৰ্ণ হৈ হাটকেশ্বৰ পবিত্ৰ ক্ষেত্ৰত উপস্থিত হ’ল।

Verse 2

तत्रागत्य ततो देवीं पित्रा संस्थापिता पुरा । पूजयित्वाऽथ सद्भक्त्या स्नात्वा कुण्डे शुभोदके

তাত উপস্থিত হৈ, পূৰ্বে পিতৃয়ে স্থাপন কৰা সেই দেৱীক সৎভক্তিৰে পূজা কৰিলে; তাৰ পাছত শুভ জলভৰা কুণ্ডত স্নান কৰিলে।

Verse 3

ततोऽन्यानि च मुख्यानि दृष्ट्वा चायतनानि सः । स्नात्वा तीर्थेष्वनेकेषु दत्त्वा दानान्यनेकशः

তাৰ পাছত সি আন আন মুখ্য আয়তনসমূহো দৰ্শন কৰিলে; বহু তীৰ্থত স্নান কৰি, বাৰে বাৰে নানা দান-পুণ্য দান কৰিলে।

Verse 4

प्रासादं कारयामास देवदेवस्य चक्रिणः । तत्र संस्थापयामास प्रतिमां वैष्णवीं शुभाम्

তেওঁ দেৱদেৱ, চক্ৰধাৰী প্ৰভুৰ বাবে এটা প্ৰাসাদ-মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰালে আৰু তাত শুভ বৈষ্ণৱ প্ৰতিমা প্ৰতিষ্ঠা কৰিলে।

Verse 5

तस्याग्रे कारयामास वापीं स्वच्छोदकान्विताम् । सोपानपंक्तिभिर्युक्तां साधुभिः संप्रशंसिताम्

তেওঁৰ সন্মুখত তেওঁ এটা ৱাপী (সোপানযুক্ত কূপ) নিৰ্মাণ কৰালে, স্বচ্ছ জলেৰে পৰিপূৰ্ণ, সোপানৰ শাৰীযুক্ত আৰু সাধুসকলৰ দ্বাৰা বহুল প্ৰশংসিত।

Verse 6

उदकेन ततस्तस्या देवाराधनतत्परः । प्रकारैर्बहुभिस्तीव्रं चकार सुमहत्तपः

তাৰ পাছত সেই পানীৰে, দেৱাৰাধনাত নিমগ্ন হৈ, তেওঁ বহু প্ৰকাৰৰে অতি তীব্ৰ আৰু মহৎ তপস্যা সম্পন্ন কৰিলে।

Verse 7

ततो वर्षशतेऽतीते तस्य तुष्टो जनार्दनः । विलोक्य च तपस्तीव्रं विहितं तेन भूभुजा

তাৰ পাছত শত বছৰ পাৰ হোৱাত, সেই ৰজাই কৰা তীব্ৰ তপস্যা দেখি জনাৰ্দন তেওঁৰ ওপৰত সন্তুষ্ট হ’ল।

Verse 8

प्रोवाच दर्शनं गत्वा पक्षिराजं समाश्रितः । मेघगम्भीरयावाचा बहुदेवगणैर्वृतः

দৰ্শন দান কৰি, পক্ষিৰাজ (গৰুড়) আশ্ৰয় কৰি থকা প্ৰভুৱে ক’লে—মেঘগম্ভীৰ কণ্ঠে, আৰু বহু দেৱগণৰে পৰিবেষ্টিত হৈ।

Verse 9

श्रीविष्णुरुवाच । परितुष्टोऽस्मि ते वत्स वरं वरय सुव्रत । अपि ते दुर्लभं काममहं दास्यामि कृत्स्नशः

শ্ৰী বিষ্ণুৱে ক’লে: হে বৎস, মই তোমাত সম্পূৰ্ণ সন্তুষ্ট। হে সুব্ৰত, বৰ বাছি লোৱা; দুষ্প্ৰাপ্য কামনাও মই তোমাক সম্পূৰ্ণৰূপে দিম।

Verse 10

राजोवाच । पुत्रार्थोऽयं समारंभो मया देव कृतोऽखिलः । तपसो देहि मे पुत्रांस्तस्माद्वंशविवृद्धिदान्

ৰাজাই ক’লে: হে দেৱ, এই সমগ্ৰ উদ্যোগ মই পুত্ৰলাভৰ বাবে কৰিছোঁ। মোৰ তপস্যাৰ ফলস্বৰূপে মোক পুত্ৰ দান কৰা, যাতে মোৰ বংশ বৃদ্ধি পায়।

Verse 11

अन्यत्सर्वं सुराधीश ध्रुवमस्ति गृहे स्थितम् । प्रसादात्तव यत्किंचिद्वैभवं विद्यते मम

হে সুৰাধীশ, আন সকলো নিশ্চয়েই মোৰ ঘৰত স্থিত। মোৰ যি কোনো ঐশ্বৰ্য আছে, সেয়া সকলো তোমাৰ প্ৰসাদৰ ফল।

Verse 12

विष्णुरुवाच । अहं तव गृहे राजन्स्वयमेव न संशयः । अवतारं करिष्यामि कृत्वा रूपचतुष्टयम्

বিষ্ণুৱে ক’লে: হে ৰাজন, নিঃসন্দেহে মই নিজেই তোমাৰ ঘৰত জন্ম ল’ম। চাৰিটা ৰূপ ধৰি মই অৱতাৰ গ্ৰহণ কৰিম।

Verse 13

देवकार्याय तस्मात्त्वं गृहं गत्वा महीपते । कुरु राज्यं यथान्यायं पितृपैतामहं महत्

সেয়ে, হে মহীপতি, দেৱকাৰ্যৰ নিমিত্তে তুমি ঘৰলৈ উভতি যোৱা। পিতৃ-পৈতামহিক মহান ৰাজ্য ন্যায়মতে শাসন কৰা।

Verse 14

तथेयं या त्वया वापी निर्मिता विमलोदका । राजवापीति विख्याता लोके सेयं भविष्यति

আৰু তুমি নিৰ্মাণ কৰা এই নিৰ্মল জলযুক্ত বাপীখন, লোকসমাজত ‘ৰাজা-বাপী’ বুলি খ্যাত হ’ব।

Verse 15

अस्यां स्नात्वा नरो भक्त्या य एनां पूजयिष्यति । श्रद्धया परया युक्तः संप्राप्ते पंचमीदिने

যি নৰে ইয়াত ভক্তিভাৱে স্নান কৰি, পঞ্চমীৰ দিনা পৰম শ্ৰদ্ধাৰে এই পবিত্ৰ তীৰ্থ/দেৱীক পূজা কৰে, সি এই ধৰ্মাচৰণৰ নিৰ্ধাৰিত পুণ্য লাভ কৰে।

Verse 16

ततः करिष्यति श्राद्धं यावत्संवत्सरं नृप । अपुत्रः प्राप्स्यते पुत्रान्वंशवृद्धिकरान्स हि

তাৰ পাছত, হে নৃপ, সি এক সম্পূৰ্ণ বছৰ শ্ৰাদ্ধ কৰিব; নিশ্চয়েই যিজন অপুত্ৰ, সিও বংশবৃদ্ধিকৰ পুত্ৰ লাভ কৰিব।

Verse 17

एवमुक्त्वा स भगवांस्ततश्चादर्शनं गतः । प्रहृष्टवदनो भूत्वा सोऽपि राजा ययौ गृहम्

এইদৰে কৈ সেই ভগৱান তেতিয়াই দৰ্শনৰ পৰা অন্তৰ্হিত হ’ল। আৰু ৰজাও আনন্দিত মুখে নিজৰ গৃহলৈ গ’ল।

Verse 18

ततः स्तोकेन कालेन तस्य पुत्रचतुष्टयम् । संजातं लोके विख्यातं कलत्रत्रितयस्य च

তাৰ পাছত অলপ সময়ৰ ভিতৰতে তেওঁৰ চাৰিজন পুত্ৰ জন্মিল, যিসকল লোকত খ্যাত হ’ল; আৰু (সেইসকল) তেওঁৰ তিনিগৰাকী ৰাণীৰ পৰা জন্মিল।

Verse 19

कौशल्यानाम विख्याता तस्य भार्या सुशोभना । ज्येष्ठा तस्यां सुतो जज्ञे रामाख्यः प्रथमः सुतः

কৌশল্যা নামে খ্যাত তেওঁৰ জ্যেষ্ঠা আৰু শোভাময়ী মহাৰাণী আছিল; তেঁওৰ গৰ্ভতে প্ৰথম পুত্ৰ ৰাম নামে জন্মিল।

Verse 20

तथान्या कैकयी नाम तस्य भार्या कनिष्ठिका । भरतो नाम विख्यातस्तस्याः पुत्रोऽभवत्त्वसौ

তদ্ৰূপে তেওঁৰ আন এগৰাকী কনিষ্ঠা ৰাণী কেকেয়ী নামে আছিল; তেঁওৰ গৰ্ভতে ভৰত নামে খ্যাত পুত্ৰ জন্মিল।

Verse 21

सुमित्राख्या तथा चान्या पत्नी या मध्यमा स्थिता । शत्रुघ्नलक्ष्मणौ पुत्रौ तस्यां जातौ महाबलौ

আৰু আন এগৰাকী ৰাণী সুমিত্ৰা নামে, যি মধ্যমা আছিল; তেঁওৰ গৰ্ভতে মহাবলী দুই পুত্ৰ লক্ষ্মণ আৰু শত্রুঘ্ন জন্মিল।

Verse 22

तथान्या कन्यका चैका बभूव वरवर्णिनी । ददौ यां पुत्रहीनस्य लोमपादस्य भूपतेः

তদ্ৰূপে একেগৰাকী কন্যাও আছিল, উত্তম বৰ্ণৰ; পুত্ৰহীন ভূপতি লোমপাদক তেঁও সেই কন্যা দান কৰিলে।

Verse 23

आनृण्यं भूपतिः प्राप्य एवं दशरथस्तदा । पितॄणां प्रययौ स्वर्गं कृतकृत्यस्तथा द्विजाः

এইদৰে পিতৃঋণমুক্তি লাভ কৰি ভূপতি দশৰথে তেতিয়া পিতৃলোকলৈ গমন কৰিলে; কৰ্তব্য সম্পন্ন কৰি, হে দ্বিজসকল।

Verse 24

अथ राजाऽभवद्रामः सार्वभौमस्ततः परम् । रावणो येन दुर्धर्षो निहतो देवकंटकः

তাৰ পাছত ৰাম ৰজা হ’ল, সৰ্বভৌম চক্রৱৰ্তী। তেওঁৰ দ্বাৰাই অদম্য ৰাৱণ—দেৱতাসকলৰ কণ্টক আৰু পীড়ক—নিহত হ’ল।

Verse 25

येन रामेश्वरश्चात्र निर्मितो लक्ष्मणेश्वरः । सीतादेवी तथा मूर्ता येन चात्र प्रतिष्ठिता

যিজনে ইয়াত ৰামেশ্বৰ স্থাপন কৰিলে, তেঁৱেই লক্ষ্মণেশ্বৰো নিৰ্মাণ কৰিলে; আৰু এই স্থানতেই দেৱী সীতাৰ মূৰ্তিৰূপো তেঁৱেই প্ৰতিষ্ঠা কৰিলে।

Verse 98

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखंडे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये राजस्वामिराजवापीमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टनवतितमोऽध्यायः

এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশী-সহস্ৰ শ্লোকীয়া সংহিতাৰ ষষ্ঠ বিভাগ—নাগৰখণ্ড—ৰ হাটকেশ্বৰ-ক্ষেত্ৰ-মাহাত্ম্যত “ৰাজস্বামী আৰু ৰাজৱাপীৰ মাহাত্ম্য বৰ্ণনা” নাম অষ্টনৱতিতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।