सूत उवाच । अहं वः कीर्तयिष्यामि यैश्चिह्नैः पुष्करत्रयम् । प्राग्दृष्टं मुनिना तत्र विश्वामित्रेण धीमता
sūta uvāca | ahaṃ vaḥ kīrtayiṣyāmi yaiścihnaiḥ puṣkaratrayam | prāgdṛṣṭaṃ muninā tatra viśvāmitreṇa dhīmatā
সূতে ক’লে: যি লক্ষণসমূহে পুষ্কৰৰ ত্ৰয় সৰোবৰ চিনিব পাৰি, সেয়া মই তোমালোকক কীৰ্তন কৰিম। বহু আগতে তাত ধীমান মুনি বিশ্বামিত্ৰে তাক দেখিছিল।
Sūta
Tirtha: Puṣkaratraya
Type: kund
Listener: Ṛṣayaḥ
Scene: Sūta’s son, poised as a storyteller, addresses the sages; behind him, a faint visionary vignette of Viśvāmitra beholding three sacred pools.
Sacred geography is authenticated through rishi-vision and careful markers, preserved by traditional narration.
Puṣkara-traya, whose identification is grounded in Viśvāmitra’s prior recognition of the site.
No ritual is prescribed here; it promises an explanation of identifying signs and origin context.