Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 179
लोहितांबरसंवीतं त्रैलोक्यस्यापि सुप्रभम् । युवानं श्रीः स्वयं भेजे तं प्रणम्य शरीरिणी
lohitāṃbarasaṃvītaṃ trailokyasyāpi suprabham | yuvānaṃ śrīḥ svayaṃ bheje taṃ praṇamya śarīriṇī
লোহিত বস্ত্ৰে আৱৃত, ত্ৰিলোকতোও অতি দীপ্তিমান সেই যুৱকক শ্ৰী (লক্ষ্মী) স্বয়ং বৰি ল’লে; দেহধাৰিণী শ্ৰীয়ে নমস্কাৰ কৰি তেঁওক প্ৰণাম কৰিলে।
Sūta (Lomaharṣaṇa) to the sages
Scene: A youthful, golden-radiant deity/hero clad in red garments stands in a celestial assembly; Śrī personified approaches, bows, and ‘chooses’ him, while the worlds glow in reflected splendor.
FAQs
Spiritual splendor and dharmic authority attract auspiciousness; Śrī aligns with the rightly established divine order.
No pilgrimage site is named in this verse.
None explicitly; it is a glorificatory description.