Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 15
नमोस्तु तुभ्यं शरजन्मने विभो प्रभातसूर्यारुणदंतपंक्तये । बालाय चाबालपराक्रमाय षाण्मातुरायालमनातुराय
namostu tubhyaṃ śarajanmane vibho prabhātasūryāruṇadaṃtapaṃktaye | bālāya cābālaparākramāya ṣāṇmāturāyālamanāturāya
হে বিভো, শৰজন্মা প্ৰভু, তোমাক নমস্কাৰ। প্ৰভাতৰ ৰক্তিম সূৰ্যৰ দৰে দীপ্ত তোমাৰ দন্তপংক্তিক নমো। সেই বালকক নমো, যাৰ পৰাক্ৰম বাল্যসীমা অতিক্ৰম কৰে; ষাণ্মাতুৰ—ছয় মাতৃৰ পুত্ৰ—যি সদা পৰ্যাপ্ত আৰু কেতিয়াও ব্যাকুল নহয়।
Agastya
Scene: A devotee offers a hymn to youthful Kārtikeya: childlike form yet heroic aura; teeth gleam like the crimson dawn; six mothers subtly present as protective matr̥kās; the atmosphere is auspicious and radiant.
FAQs
Divine power can appear in humble beginnings; the Lord protects devotees with effortless strength.
Kāśī remains the overarching sacred geography; the verse focuses on Kārtikeya’s epithets rather than a single tirtha.
None directly; it supports devotional recitation and remembrance of Skanda’s birth-epithets.