Sukta 59

Mantra 1

प्र तार्यायुः प्रतरं नवीय स्थातारेव क्रतुमता रथस्य । अध च्यवान उत्तवीत्यर्थं परातरं सु निॠतिर्जिहीताम् ॥

আমাৰ আয়ুসক আগলৈ বহন কৰাঁ—অধিক দূৰলৈ, সদায় নৱ-নৱ অগ্ৰগতিলৈ; যেন ৰথৰ স্থিৰ চালকসকল, ক্রতু (সচেতন সংকল্প)-বলৰে। তাৰ পাছত, আগবাঢ়ি গৈ, আমি উচ্চ লক্ষ্য লাভ কৰোঁ; আৰু নিৰৃতি—ক্ষয়-ভাঙনৰ শক্তি—অতি দূৰলৈ আঁতৰি যাওক।

Mantra 2

सामन्नु राये निधिमन्न्वन्नं करामहे सु पुरुध श्रवांसि । ता नो विश्वानि जरिता ममत्तु परातरं सु निॠतिर्जिहीताम् ॥

সামন্‌ (সাম)ৰ সুৰত, ৰায় (ঐশ্বৰ্য/পূৰ্ণতা)ৰ বাবে, আমি নিজৰ বাবে আহাৰ গঢ়ি তুলোঁ—যি নিধি (অন্তৰ্নিহিত ধন)ৰে সমৃদ্ধ; আৰু বহু সু-প্ৰতিষ্ঠিত শ্রবাংসি (শ্ৰৱণ-শক্তি, খ্যাতি) লাভ কৰোঁ। এই সকলোয়ে আমাৰ জৰিতা (গায়ক/স্তোতা)ক আনন্দিত কৰক; আৰু নিৰৃতি অতি দূৰলৈ আঁতৰি যাওক।

Mantra 3

अभी ष्वर्यः पौंस्यैर्भवेम द्यौर्न भूमिं गिरयो नाज्रान् । ता नो विश्वानि जरिता चिकेत परातरं सु निॠतिर्जिहीताम् ॥

আৰ্য্য পুৰুষত্বৰ বলসমূহেৰে আমি জয়ী হওঁ—দ্যৌৰ দৰে দৃঢ়, ভূমিৰ দৰে বিস্তৃত, পৰ্বতৰ দৰে অচল। জৰিতা (অন্তৰস্থিত ঋষি) আমাৰ বাবে এই সকলো শুভ গতি-বিধি চিনাকি কৰক; আৰু নিৰৃতি (বিনাশ-দুৰ্ভাগ্যৰ শক্তি) আমাৰ পৰা সুদূৰলৈ আঁতৰি যাওক।

Mantra 4

मो षु णः सोम मृत्यवे परा दाः पश्येम नु सूर्यमुच्चरन्तम् । द्युभिर्हितो जरिमा सू नो अस्तु परातरं सु निॠतिर्जिहीताम् ॥

হে সোম, আমাক মৃত্যুৰ ওচৰত সঁপাই নিদিবা; আমি পুনৰো উদীয়মান সূৰ্যক চাব পাৰোঁ। দ্যুভিসমূহৰ (জ্যোতিময় লোকসমূহৰ) দ্বাৰা আমাৰ ভিতৰত সঠিক জৰিমা—বয়সৰ শুভ পক্বতা—স্থাপন হওক; আৰু নিৰৃতি সুদূৰলৈ আঁতৰি যাওক।

Mantra 5

असुनीते मनो अस्मासु धारय जीवातवे सु प्र तिरा न आयुः । रारन्धि नः सूर्यस्य संदृशि घृतेन त्वं तन्वं वर्धयस्व ॥

হে অসুনীতে (প্ৰাণৰ নেতা), জীৱনৰ বাবে আমাৰ ভিতৰত মন দৃঢ়কৈ ধৰি ৰাখা; আমাৰ আয়ুস সুৰক্ষিতভাৱে আগবঢ়াই দিয়া। সূৰ্যৰ দৰ্শনত আমাক স্থাপন কৰা; ঘৃতৰ (শুদ্ধ তেজস্বী সমৃদ্ধি) দ্বাৰা তুমি আমাৰ দেহ-সত্তা বৃদ্ধি আৰু বলবান কৰা।

Mantra 6

असुनीते पुनरस्मासु चक्षुः पुनः प्राणमिह नो धेहि भोगम् । ज्योक्पश्येम सूर्यमुच्चरन्तमनुमते मृळया नः स्वस्ति ॥

হে অসুনীতি, আমাৰ ভিতৰত পুনৰ দৃষ্টি স্থাপন কৰা; ইয়াত আমাৰ প্ৰাণো পুনৰ স্থাপন কৰা, আৰু ভোগ-ক্ষমতা আমাত দিয়া। দীঘল কাল আমি উদীয়মান সূৰ্যক চাব পাৰোঁ; হে অনুমতি, আমাক কৃপা কৰা—আমালৈ স্বস্তি দিয়া।

Mantra 7

पुनर्नो असुं पृथिवी ददातु पुनर्द्यौर्देवी पुनरन्तरिक्षम् । पुनर्नः सोमस्तन्वं ददातु पुनः पूषा पथ्यां या स्वस्तिः ॥

পৃথিৱীয়ে আমাৰ প্ৰাণ পুনৰ ঘূৰাই দিয়ক; দেৱী দ্যৌসেও পুনৰ দিয়ক; অন্তৰিক্ষেও পুনৰ দিয়ক। সোমে আমাৰ তনু (দেহ-সত্তা) পুনৰ দিয়ক; পূষাই পুনৰ সেই পথ্য স্বস্তি—নিৰাপদ পথ—আমালৈ স্থাপন কৰক।

Mantra 8

शं रोदसी सुबन्धवे यह्वी ऋतस्य मातरा । भरतामप यद्रपो द्यौः पृथिवि क्षमा रपो मो षु ते किं चनाममत् ॥

দ্যৌ আৰু পৃথিৱী তোমালৈ শান্তি আৰু সু-বন্ধুত্ব হওক—ঋতৰ বিস্তৃত-গামী মাতৃদ্বয়। সিহঁতে আঘাত আৰু দুঃখ দূৰ কৰি লৈ যাওক; হে দ্যৌ, হে পৃথিৱী, হে ক্ষমাশী ভূমি—অঋত (অব্যৱস্থা)ৰ একো চিহ্নো যেন তোমাক স্পৰ্শ নকৰে।

Mantra 9

अव द्वके अव त्रिका दिवश्चरन्ति भेषजा । क्षमा चरिष्ण्वेककं भरतामप यद्रपो द्यौः पृथिवि क्षमा रपो मो षु ते किं चनाममत् ॥

দ্বিবিধৰ পৰা নামি, ত্ৰিবিধৰ পৰাও নামি—দ্যুলোকৰ পৰা ভেষজ-ঔষধিসমূহ চলি আহে। ধৈৰ্যশীল ক্ষমা-ভূমিত একাকীজনৰ বাবে সিহঁতে বিচৰণ কৰে। দ্যৌ আৰু পৃথিৱী, ক্ষমা-ভূমিসহ, যি ৰপঃ (দুখ-দোষ/আঘাত) আছে তাক অপসাৰিত কৰক; তোমাক একো প্ৰকাৰৰ অনিষ্ট কেতিয়াও নাছোঁৱক।

Mantra 10

समिन्द्रेरय गामनड्वाहं य आवहदुशीनराण्या अनः । भरतामप यद्रपो द्यौः पृथिवि क्षमा रपो मो षु ते किं चनाममत् ॥

হে ইন্দ্ৰ, গাই আৰু জোঁত-গৰুটোক গতি দিয়া—যিয়ে উশীনৰসকলৰ ৰথ/গাড়ী টানি আনে। দ্যৌ-পৃথিৱী আৰু ক্ষমা-ভূমিৰ ধাৰক শক্তিসমূহ যি ৰপঃ (দুখ-দোষ/আঘাত) আছে তাক অপসাৰিত কৰক; তোমাক একো প্ৰকাৰৰ অনিষ্ট কেতিয়াও নাছোঁৱক।